از جمله ، ايشان به سخنان شيخ عبد النبى جزايرى (م ١٠٢١ ق) و شيخ بهايى (م ١٠٣٠ ق) استناد نموده است . از سخنان مؤلّف در شرح حال بعضى از راويان مشخّص مى شود كه كتاب ، بعد از وفات عبد النبى جزايرى و قبل از وفات شيخ بهايى تأليف شده است .

جزايرى ، حسام الدين (ق ١١) .

٢٣٢ . ترتيب اختيار الرجال للكشى . الذريعة ، ج ١٠ ، ص ١٠٩ (ضمن ش ٢٢٧) . مرحوم ابو محمّد حسن صدر الدين در مختلف الرجال ، نام اين كتاب را در فهرست آثار اين مؤلّف آورده است . محقّق تهرانى در الذريعة (ج ١٠ ، ص ١٤٨ ، ضمن ش ٢٧٤) و نيز در مستدرك الذريعة (ج ٢٦ ، ص ١٨٨ ، ش ٩٣٩) كتابى را با همين عنوان به نقل از كتاب الضياء اللامع طُرَيحى ، به فرزند اين مؤلّف ، يعنى محمود بن حسام الدين مشرفى جزايرى نسبت داده است . محقّق تهرانى در الذريعة (ج ١٠ ، ص ١٠٩ ، ش ٢٢٧) ، اين كتاب را با عنوان رجال الشيخ حسام الدين هم فهرست نموده است .

حويزى ، مساعد بن بديع (ق ١١) .

٢٣٣ . حاشية على خلاصة الأقوال فى علم الرجال . الذريعة ، ج ٦ ، ص ٨٣ (ش ٤٢٧) . اين حاشيه بر كتاب خلاصة الأقوال علاّمه حلّى نوشته شده است . در آخر كتاب ، چند فايده رجالى مطرح شده است . محقّق تهرانى ، نسخه اى از كتاب را كه مشتمل بر اين حاشيه است ، نشانى داده است . ايشان در الذريعة (ج ١٠ ، ص ١٥٠ ، ش ٢٧٢) ، اين كتاب را با عنوان رجال الشيخ مساعد هم فهرست نموده است .

خادم انصارى ، محمّد تقى (ق ١١) .

٢٣٤ . ترتيب رجال النجاشى .