٦٩٥ . «من أعلام الثقات» . رسالة التقريب ، س ٢ ، ش ٧ (ذوالحجة ١٤١٥ق) ، ص ١٧٤ ـ ٢١٨ و ش ١٠ (شوّال ١٤١٦ ق) ، ص ٢٠٢ ـ ٢٣١ . نويسنده مقاله ، زندگى نامه تعدادى از راويان مشهور و ثقه را بيان داشته است ، به اين ترتيب كه علاوه بر بيان احوال اين راويان ، ديگر مشخّصات آنها از جمله : مصنّفات ، راوى و مروى عنه و مباحثى كه در مورد هر يك از آنها درباره گرايش هاى فرقه اى و ... مطرح شده ، آورده است و در هر مبحث ، اقوال علماى رجال و نشانى مصادر مورد مراجعه ، مشخّص گرديده است . برخى از اين راويان ، عبارت اند از : ابان بن تغلب ، ابوالأسود دئلى ، ابوجحيفه سوايى ، ابراهيم بن ميمون ، ابراهيم نخعى ، ابراهيم بن عمر ، احنف بن قيس ، انس بن عياض ، اسماعيل بن ابى خالد ، اسماعيل اسدى ، جارية بن قدامه سعدى ، هانى بن هانى همْدانى ، زيد بن ارقم و ... . شايان ذكر است كه اين مقاله به صورت مستقل در هفتمين كنفرانس بين المللى وحدت اسلامى در شهريور ١٣٧٣ ش ، با عنوان ثقات الإسلام به چاپ رسيده است .

بهبودى ، محمّد باقر .

٦٩٦ . «بررسى رجال حديث : حسن بن على بن ابى حمزه بطاينى» . فقه ، كتاب اوّل (بهمن ١٣٧٢) ، ص ٢٩٧ ـ ٣٠٤ . نويسنده مقاله ، پس از بيان اقوال علماى رجال در مورد واقفى بودن و دروغپرداز بودن حسن بن على بن ابى حمزه بطاينى و على بن ابى حمزه بطاينى ، به بحث در چگونگى مراحل حذف احاديث و اسامى كتاب هاى اين دو شخصيت از كتاب هاى حديثى و رجالى پرداخته است و از طرف ديگر ، چگونگى تأليف كتاب هايى با اسامى مختلف ـ كه همگى آنها روايات خود را از كتاب على بن ابى حمزه بطاينى اخذ كرده اند ـ مورد بحث قرار داده است . ايشان ، اسامى اين كتاب ها را با اين عناوين بيان مى دارد : تفسير البطائنى ، تفسير فضائل القرآن ، تفسير النعمانى ، بيان أنواع علوم القرآن ، الناسخ والمنسوخ ، المحكم والمتشابه ، وثواب القرآن .