از مشهورترين اين موارد ، كنيه «ابوبصير» است و به دليل اهميّتى كه اين تعبير در اسناد روايات دارد و يحيى اسدى از اصحاب اجماع به شمار مى آيد ، مقتدّمان و متأخّران ، رساله هاى متعدّدى را تأليف نموده اند . مؤلّف ، ضمن بيان شكل هاى مختلف اين بحث در ميان متقدّمان و متأخّران ، اقوال مختلف علماى علم رجال را بيان داشته و به نقد و بررسى اين ديدگاه ، اقدام مى نمايد و با استناد به احاديث ، شرح حال ها ، راوى و مروى عنه و ... كه درباره صاحبان اين كنيه (مانند يوسف بن حرث ، عبد اللّه بن محمّد اسدى ، ليث بن بخترى مرادى و ...) آمده ، در صدد آن است كه نتيجه اى را كه خود از بررسى ادلّه به آن رسيده ، به اثبات برساند . ايشان به اين نتيجه رسيده كه ابو بصيرِ مطلق در اسناد روايات ، همان يحيى ابوبصير اسدى است . محقّق تهرانى در الذريعة (ج ٤ ، ص ١٤٨ ، ذيل ش ٧٢٢) ، اين كتاب را با عنوان ترجمة أبى بصير و نيز با عنوان الرسالة المبصرة (ج ١١ ، ص ٢٢٣ ، ش ١٣٦٠) هم فهرست نموده است .

جديدى نژاد ، محمّد رضا .

٥٨٤ . معجم مصطلحات الرجال و الدراية ، قم : دار الحديث ، ١٣٨٠ ، ٢٠٣ص ، اوّل . شناخت تعبيرها و مصطلحات هر علمى ، نقشى مستقيم در دستيابى به مطالب آن علم دارد . اين كتاب ، ضمن بيان فهرستى از مصطلحات علم رجال و درايه در بيش از ششصد عنوان ، عبارت هاى عالمان و در بعضى موارد ، تلخيص آنها را در تفسير هر مصطلح با ذكر نشانى مصدر مورد مراجعه ، ارائه كرده است . محورهاى الفاظ و اصطلاحات ، شامل اقسام و انواع حديث ، الفاظ مدح و ذم ، توثيقات عام ، اقسام تحمّل حديث ، رمزهاى متداول در كتب حديث ، و ديگر مباحث علوم حديث است .

جواهرى ، محمّد .

٥٨٥ . المفيد من معجم رجال الحديث . قم : مكتبة المحلاّتى ، ١٤١٧ ق ، ٧٦٣ ص ، رحلى .