مطلب كه شيخِ اجازه بودن ، مبناى صحّت روايت است ، اگر چه نام آن راوى در كتب رجال نيامده باشد) . محقّق تهرانى در الذريعة (ج ١٣ ، ص ٨٤ ، ش ٢٧٠) اين كتاب را با عنوان شرح الاستبصار فهرست نموده است .

كَنى ، ملا على (١٢٢٠ ـ ١٣٠٦ ق) .

٤١٣ . توضيح المقال فى علم الرجال ، تحقيق : محمّد حسين مولوى ، قم ، دار الحديث ، ١٣٧٩ش/ ١٤٢١ق ، ٣٤٤ص ، اوّل . اين كتاب ، مشتمل بر مقدّمه ، سه باب و يك خاتمه است . مقدمه كتاب ، در بر دارنده بيان موضوع و فايده علم رجال ، به همراه بيان شبهات و ادلّه اخبارى ها بر عدم نياز به علم رجال ، و جواب بر هر يك از اين شبهات است . متن كتاب ، شامل سه باب است و در هر يك از اين ابواب ، در فصل هاى مختلف ، مباحثى مطرح شده است . ابواب سه گانه اين كتاب عبارت اند از : باب اوّل ، در چگونگى علم به ذات رجال اسناد حديث كه در اين باب ، اين فصل ها مطرح شده اند : كيفيت رجوع به علم رجال ؛ اسباب تمييز مشتركات ؛ ديدگاه علماى رجال در بيان اسباب تمييز در اشتراك لفظى ، خطّى و كتبى ؛ بيان مفهوم «عدّة» نزد مرحوم كلينى ؛ بررسى اصطلاحات الوافى و رموز بحار الأنوار . باب دوم ، در بيان تمييز راويانى است كه بين علماى رجال مورد اختلاف اند كه عبارت اند از : محمّد بن اسماعيل ، ابو بصير و عمر بن يزيد . باب سوم ، روش هايى كه مشخّص كننده صفات و احوال راويان حديث اند ، بررسى شده كه عبارت اند از : بررسى و بيان الفاظ و كلمات استعمال شده در مدح مطلق ؛ بررسى و بيان الفاظ استعمال شده در ذم ؛ بيان الفاظى كه نه افاده مدح و نه افاده ذم مى نمايند ؛