تمييز مشتركات ؛ معناى برخى از الفاظ موجود در شرح حال راويان ؛ شرح حال جماعتى از رجال حديث و محدّثان ؛ طُرُق صاحبان كتاب هاى حديثى در ذكر اسناد حديث ؛ روش قدما و متأخّران در بررسى اعتبار اسناد روايات ؛ مراد از «عدّة» در الكافى ؛ رمزهاى كتاب ها و اصولى كه علاّمه مجلسى در بحار الأنوار از آنها نقل قول آورده است ؛ ضبط اسامى ، القاب ، كنيه ها و اوصافى كه مورد اشتباه واقع شده اند ؛ فِرَق و مذاهب . بخش دوم در علم درايه ، شامل مباحث زير است : تعريف علم درايه ؛ اقسام خبر به اعتبار سند ؛ طُرُق تحمّل حديث . محقّق تهرانى در الذريعة (ج ١٦ ، ص ٣٥١ ، ش ١٦٣٥) ، اين كتاب را با عنوان الفوائد الغروية و نيز با عنوان رجال السيد أبى طالب (ج ١٠ ، ص ٩٢ ، ش ١٧٦) فهرست نموده است . در شرح اين كتاب ، مرحوم شيخ محمّد باقر قاينى بيرجندى (م ١٣٥٢ق) ، كتاب العوائد الغروية فى شرح الفوائد الغروية را تأليف نموده است .

كجورى ، محمّد مهدى (م ١٢٩٣ق) .

٣٧٩ . فوائد الرجالية . جمال الدين كجورى ، ٢٢١ ص . اين كتاب ، در بردارنده مطالب زير است : مقدمه مؤلّف ، در تعريف علم رجال و حجّيت اخبار است . در متن كتاب ، در سه باب ، مباحث ذيل مورد بحث واقع شده اند : باب اوّل ، كيفيت رجوع به كتاب هاى رجالى ؛ باب دوم ، بيان طايفه اى از اصطلاحات متداول در شرح حال رجال ؛ باب سوم ، تمييز مشتركات در اسامى ، القاب و كنيه ها ؛