٣٤٩.تهذيب الأحكام ـ به نقل از محمّد بن فضل بغدادى ـ به امام عسكرى عليه السلامنامه نوشتم كه: فدايت شوم! ماه رمضان بر كسى وارد مى شود. از دلش مى گذرد كه به زيارت امام حسين عليه السلام و زيارت پدرت در بغداد برود. آيا در خانه اش بماند تا پس از پايان يافتن ماه رمضان به زيارت آنان برود ، يا در ماه رمضان به مسافرت برود و روزه اش را افطار كند؟ امام عليه السلام چنين نوشت: «براى ماه رمضان ، فضيلت و پاداشى است كه ماه هاى ديگر ندارند. پس وقتى وارد شد ، همان برگزيده مى شود». [١]

ب ـ آنچه به ضعف مى انجامد

٣٥٠.امام على عليه السلام: روزه دار ، وارد حمّام نشود و حجامت نكند.

٣٥١.الكافى ـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ : از امام باقر عليه السلام درباره كسى پرسيدند كه وارد حمّام مى شود ، در حالى كه روزه است. فرمود: «تا وقتى كه بيم ضعف نداشته باشد ، بى اشكال است».

٣٥٢.تهذيب الأحكام ـ به نقل از سعيد اَعرج ـ : از امام صادق عليه السلام پرسيدم: روزه دار ، حجامت مى كند؟ فرمود: «اشكالى ندارد ، مگر اين كه بر خويش بترسد كه ضعيف شود».

٣٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه هر يك از شما روزه دار بود ، خود را در معرض آنها قرار ندهد: حجامت ، حمّام و زن زيبا .

[١] علاّمه مجلسى در ذيل اين دو حديث مى گويد: «اين دو روايت ، دلالت دارد كه خوردن روزه به خاطر زيارت آنان ، مطلوب نيست ، در حالى كه رواياتى در ترغيب به افطار براى آنچه كم فضيلت تر از آن است ، وارد شده است ، مثل : تشييع مؤمن يا استقبال از او. از سوى ديگر ، به زيارت امام حسين عليه السلام در شب هاى قدر و شب هاى ديگر اين ماه ، تشويق شده و اين زيارت براى بيشتر مردم جز با افطار روزه ، عملى نيست و بعيد نيست كه بشود آن دو روايت را بر تقيّه حمل كرد و خدا داناتر است» (ر . ك : بحار الأنوار : ١٠٠ / ١١٦) .