٢٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس يك روز را از [ماه] رمضان به خاطر خدا روزه بگيرد ، پاداش روزه اش به قدرى است كه اگر همه مردم دنيا از آغاز تا فرجام دنيا ، گرد آيند ، وى مى تواند آنان را سير و سيراب نمايد ، بدون آن كه از بهشتيان ، اندكى درخواست كند .

٢١٠.فضائل الأشهر الثلاثة ـ به نقل از ضحّاك ، از اما پيامبر خدا فرمود : «شعبان ، ماه من است و ماه رمضان ، ماه خداست . پس هر كه ماه مرا روزه بدارد ، در روز قيامت ، شفيع او خواهم بود . و هر كس ماه خدا را روزه بدارد ، خداوند در گور ، وحشت او را به اُنس ، تبديل مى كند ؛ تنهايى او را [به اُنس خود ]پيوند مى دهد ؛ و او از گور خويش سفيدرو بيرون مى آيد و نامه عمل را به دست راستش و جاودانگى [در بهشت ]را در دست چپش مى گيرد ، تا آن كه در پيشگاه پروردگارش مى ايستد . خداوند مى فرمايد : بنده من! . مى گويد : لبّيك ، سرورم! مى فرمايد : براى من ، روزه گرفتى؟ . مى گويد : آرى ، سرورم! خداوند متعال مى فرمايد : دست بنده ام را بگيريد و نزد پيامبرم ببريد . او را نزد من مى آورند . من به او مى گويم : ماه مرا روزه گرفتى؟ مى گويد : آرى . پس مى گويم : من امروز ، تو را شفاعت مى كنم . پس خداى متعال مى فرمايد : من از حقوق خودم به خاطر بنده ام گذشتم ؛ امّا درباره حقوق مردم : پس هر كه از او درگذرد ، عوض آن بر من است تا آن كه راضى شود » . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «پس ، دست او را مى گيرم و وى را به صراط مى برم . صراط را لغزنده مى يابم ، به گونه اى كه پاى خطاكاران بر آن استوار نمى ماند . [آن جا نيز] دست او را مى گيرم . مأمور صراط به من مى گويد : اى پيامبر خدا! اين كيست؟ مى گويم : فلانى است ، از امّت من . در دنيا به خاطر رسيدن به شفاعتم ، ماه مرا روزه گرفته است و به خاطر رسيدن به وعده الهى ، ماه خدا را روزه داشته است . پس با عفو الهى از صراط مى گذرد تا آن كه به درِ دو بهشت مى رسد . من مى خواهم تا بهشت را براى او بگشايند . رضوان (نگهبان بهشت) مى گويد : ما فرمان يافته ايم كه بهشت را براى تو و براى امّت تو بگشاييم» . [راوى گويد : سپس امير مؤمنان عليه السلام فرمود :] ماه پيامبر را روزه بگيريد تا شفيع شما باشد و ماه خدا را روزه بگيريد تا از شراب ناب و سر به مُهرِ بهشتى بنوشيد .