٣٠٢.النوادر ـ به نقل از ابو بصير ، از امام صادق علي روزه ، تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست و سزاوار است كه انسان در ماه رمضان و غير آن ـ اگر در غير رمضان هم روزه بود ـ زبان و همه اعضايش را از بيهوده گويى و باطل ، نگه دارد.

٣٠٣.امام صادق عليه السلام: هر گاه يكى از شما سه روز از ماه را روزه مى گيرد ، پس با كسى مجادله و نابخردى نكند و زود به خدا قسم نخورد. پس اگر كسى با او نابخردى كرد ، تحمّل كند.

٣٠٤.امام صادق عليه السلام: اگر روزه دار بودى ، گوش و چشم تو از حرام ، و همه اعضايت از زشتى ، روزه باشند. هنگام روزه دارى ، ياوه گويى و آزردن خدمت گزار را رها كن و وقار روزه دارى در تو باشد. تا مى توانى برخوردار از سكوت و خموشى باش ، مگر در ياد خدا. روزِ روزه دارى ات را مثل روزِ خوردنت قرار مده ، و بپرهيز از آميزش و بوسه و قهقهه در خنديدن ، كه خداوندْ آن را خوش نمى دارد.

٣٠٥.الكافى ـ به نقل از جرّاح مدائنى ـ : امام صادق عليه السلام فرمود: «روزه ، تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نيست». سپس فرمود: «مريم گفت: « من براى خدا روزه اى نذر كردم» ، يعنى روزه سكوت. پس چون روزه گرفتيد ، زبان هايتان را حفظ كنيد ، چشم هايتان را فرو بنديد ، نزاع نكنيد و حسد نورزيد...» . امام صادق عليه السلام همچنين فرمود: «چون روزه گرفتى ، گوش و چشمت هم ، از حرام و زشتى روزه باشند؛ جدال و آزردن خادم را وا گذار؛ وقار روزه دارى در تو باشد؛ و روز روزه دارى ات ، مثل روز خوردنت نباشد».