ماه خدا - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥١
٢٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در ماه رمضان درباره مسلمانى غيبت كند ، بر روزه دارى اش پاداشى نخواهد يافت.
٢٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس درباره مرد و زن مسلمانى غيبت كند ، خداوند تا چهل شبانه روز ، نماز و روزه اش را نمى پذيرد ، مگر آن كه آن شخص از وى درگذرد.
٢٨٠.مسند أبى يعلى ـ به نقل از عبيد ، غلام پيامبر خد دو زن ، روزه بودند و درباره مردم غيبت مى كردند. پيامبر خدا ظرفى طلبيد و به آن دو گفت: «قى كنيد». آن دو ، چرك و خون و گوشت تازه ، قى كردند. سپس فرمود: «اين دو زن با حلال روزه گرفتند؛ امّا با حرام افطار كردند».
ج ـ پرهيز از دشنام دادن
٢٨١.امام صادق عليه السلام: پدرم فرمود : «پيامبر خدا شنيد كه زنى روزه دار ، كنيز خود را دشنام مى دهد. پس ، غذايى طلب كرد و به او گفت: «بخور» . زن گفت: من روزه ام ، اى پيامبر خدا! فرمود: «چگونه روزه اى ، كه كنيزت را دشنام دادى؟! روزه ، تنها نخوردن غذا و نوشيدنى نيست و همانا خداوند ، روزه را حجابى در برابر كار و سخن زشت قرار داده ، كه روزه دار با آن ، روزه را افطار مى كند. روزه داران ، چه اندك اند و گرسنگان چه بسيار!».
٢٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روزه ، سپر است. هر گاه يكى از شما روزه بود ، پس دشنام ندهد و نابخردى نكند و نيز اگر كسى با او به جنگ برخاست و يا دشنامش داد ، بگويد: «من روزه ام ، من روزه ام».