«[مؤمنانْ] توبه كنندگان ، پرستشگران ، ستايشگران ، سياحتگران (روزه داران) [١] ، ركوع كنندگان ، سجده كنندگان ، امر به معروف و نهى از منكر كنندگان و نگهبانان حدود الهى اند و مؤمنان را بشارت بده» .

«همانا خداوند براى مردان و زنان مسلمان و مؤمن ، پرستشگر ، راستگو ، صابر ، خاشع ، صدقه دهنده ، روزه دار ، پاك دامن ، و مردان و زنانى كه خدا را بسيار ياد مى كنند ، آمرزش و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است» .

حديث

١١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ دربـاره آيـه : «[مؤمنـانْ] توبـه كنندگـان ، پرستشگـران ، ستايشگران، سياحتگران ... اند» ـ : سياحتگران ، همان روزه داران اند . [٢]

١١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، سفره اى دارد كه بر آن نعمتى است كه نه چشمى ديده ، نه گوشى شنيده و نه بر دل بشرى گذشته است . بر سر اين سفره ، جز روزه داران نخواهند نشست .

١١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خواب روزه دار ، عبادت است و نَفَس او ، تسبيح است .

[١] درباره اين معنا ، ر . ك : حديث ١١٤ .[٢] در حديث است : «سياحت اين امّت ، روزه است» . اين كه به روزه دار ، «گردشگر» گفته شده ، به خاطر شباهتى است كه ميانشان وجود دارد؛ زيرا كسى كه در زمين سياحت مى كند ، عبادت پيشه اى است كه بى توشه و آب مى گردد و هر گاه چيزى بيابد ، مى خورد . روزه دار هم روزش را بدون خوردن و نوشيدن مى گذراند .