شعله هاي سرد (بررسی حسادت در قرآن و حدیث) - سروش، محمد علی - الصفحة ١٧
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى فرمايد: إِنَّ الغيرَةَ مِنَ الإيمانِ . [١] غيرت، جزئى از ايمان است. نيز امام على عليه السلام مى فرمايد: ما زَنى غَيورٌ قَطُّ . [٢] انسان غيرتمند، هرگز آلوده دامن نمى شود. در منظر دين، غيرت، ارزش و كارى پسنديده است كه بالاترين و شريف ترين مرحله آن، از آنِ پروردگار عالم است و بندگان او نيز، هر يك به اندازه برخوردارى از اين ارزش اخلاقى و انسانى، به او نزديك مى شوند. از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود: ما أحَدٌ أَغْيَرُ مِنَ اللّه ِ وَمِنْ غَيْرَتِهِ أَنَّهُ حَرَّمَ الفَواحِشَ وَ حَدَّ الحُدُودَ . [٣] هيچ كس از خدا باغيرت تر نيست. از اين روى، خداوندْ تمام كارهاى زشت را حرام كرده و براى آنها مرزهايى معيّن نموده است. از چشم انداز عالمان دين، حساسيت مثبت و احساس مسئوليت در برابر آنچه مورد علاقه و عشق آدمى است و يا ايده و مرامى كه انسان آن را برگزيده و حق مى شمرد، نه تنها ناپسند نيست، بلكه نوعى وظيفه به شمار مى رود. نراقى مى نويسد: دانستى كه حميّت و غيرت، آن است كه آدمى، نگاهبانى كند دين خود و اولاد و اموال خود را و از براى محافظت و نگاهبانى هر يك، طريقه اى است كه صاحب غيرت و حميّت، از آن تجاوز نمى كند. بى غيرتى و آن، كوتاهى
[١] كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج ٣ ، ص ٤٤٤ ؛ سفينة البحار، ج ٦، ص ٧١١ .[٢] نهج البلاغة، حكمت ٣٠٥ .[٣] بحار الأنوار، ج ٧٣ ، ص ٣٦١ .