از تقابل جمله «كسانى كه زندگى دنيا را مى خواهند» با جمله «كسانى كه به آنها علم داده شده است» در قرآن كريم، دو نتيجه مهم به دست مى آيد: اوّلاً ، علم، خميرمايه ايمان و صبر و عشق به سراى آخرت است و مبناى دنياطلبى، چيزى جز جهل نيست. ثانياً ، آنچه در پاسخ صاحبان علم آمده، پاسخ كوبنده اى به قارون است كه خود را عالِم مى دانست، به اين معنا كه علم، آن است كه انسان را به سراى آخرت راهنمايى كند و علم قارون، چيزى جز جهل نيست ؛ چرا كه براى او غرور و استكبار به ارمغان آورد. [١] امام صادق عليه السلام مى فرمايد: اُنْظُرْ إلى مَنْ هُوَ دُونَكَ فِى الْمَقْدَرَةِ وَ لا تَنْظُرْ إِلى مَنْ هُوَ فَوْقَكَ فِى الْمَقْدَرَةِ ؛ فَإِنَّ ذلِكَ أَقْنَعُ لَكَ بِما قَسَمَ لَكَ وَ أَحْرى أَنْ تَسْتَوْجِبَ الزِّيادَةَ مِنْ رَبِّكَ... . [٢] به كسى كه در قدرت و ثروت، پايين تر از توست، نگاه كن، و به كسى كه در اين امور، از تو برتر است ، نگاه مكن ؛ زيرا اين كار، تو را به آنچه خدايت روزىِ تو نموده است، راضى تر مى كند و تو را بيشتر سزاوار افزونى نعمت پروردگارت خواهد كرد... . امام على عليه السلام نيز مى فرمايد: وَ أَكْثِرْ أَنْ تَنْظُرَ إِلى مَنْ فُضِّلْتَ عَلَيْهِ ؛ فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ أَبْوابِ الشُّكْرِ . [٣] و به افراد پايين تر از خود توجّه داشته باش، كه اين كار، يكى از راه هاى شكرگزارى است . همچنين امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

[١] خلاصه تفاسير ، ذيل آيات ٧٩ و ٨٠ از سوره قصص.[٢] الكافى ، ج ٨ ، ص ٢٤٤ ، ح ٣٣٨ ؛ علل الشرائع، ج ٢ ، ص ٥٥٩ ، ح ١ ؛ تحف العقول، ص ٣٦٠؛ الاختصاص ، ص ٢٢٧؛ مشكاة الأنوار ، ص ١٤١؛ بحار الأنوار، ج ٧٠، ص ١٧٣، ح ٢٨ .[٣] نهج البلاغة ، نامه ٦٩ ؛ بحار الأنوار، ج ٣٣ ، ص ٥٠٨ ، ح ٧٠٧ .