كسى كه مى خواهد حسادت نورزد، حتماً بايد به زمينه هاى پيدايش حسد توجّه كند و وقتى آنها را شناخت، به پيشگيرى از آنها و يا درمان آنها بپردازد . كمبود ويتامين هاى مختلف در بدن انسان، بدن را آماده پذيرش ميكروب ها مى كند و آن را به استقبال بيمارى ها مى برد. بدن نيز بيمارى ها را در خود، پرورش و گسترش مى دهد. قطعاً براى پيشگيرى از بيمارى ها يا درمان آنها، بايد كمبود ويتامين ها جبران گردد تا زمينه پذيرش و نيز گسترش بيمارى ها از بين برود. بنا بر اين در اين باره بايد « زمينه شناس و زمينه زُدا » باشيم. فى المثل، اگر در منزل، چاه فاضلابى، زمينه ساز انواع پشه هاست، سمپاشى، بيهوده است و بايد چاه را پر كرد. حسد نيز صفتى است كه در زمينه خاصى خودنمايى مى كند . به عبارت ديگر، در شرايط و محيط و با زمينه هاى خاصى است كه حسد رشد پيدا مى كند و شدّت مى يابد. در اين قسمت، به: تفاوت هاى فردى، زمينه هاى خانوادگى، برخوردهاى تبعيض آميز، احساس محروميت، و زندگى در محيط هاى كوچك خواهيم پرداخت.

تفاوت هاى فردى

اغلب افراد معتقدند كه حسادت، بويژه در زمينه روابط بين فردى و عاطفى، صفتى زنانه است. آيا به راستى، حسادت، ويژگى خاصّ زنان است، يا مردان هم به اندازه زنان، حسادت را تجربه مى كنند؟ نظريّات متفاوتى در اين خصوص مطرح شده اند كه برخى از آنها بر حسودتر بودن زنان از مردان و برخى ديگر به عدم وجود تفاوت ميان زنان و مردان در حسادت تأكيد دارند. مثلاً در كتاب روان شناسى رشد (اثر دفتر همكارى حوزه و دانشگاه) آمده است كه در دختران، بيش از پسران حسادت ديده مى شود [١] و از هر سه بچه حسود، دونفرشان دختر است . [٢] همچنين در روابط بين دختر با دختر، حسد بيشتر مشاهده مى شود تا روابط بين پسر و پسر و دختر و پسر. [٣]

[١] روان شناسى رشد ، على اكبر شعارى نژاد، ص ٤٨٤ .[٢] همان ، ص ٤٥٥ .[٣] همان ، ص ٤٥٥ .