عجب است از كسانى كه ادّعاى عبوديت مى كنند، امّا در مقدّرات خود، با خدا منازعه و از او شكايت دارند! عارفان حقيقى، تسليم حق اند و به مقدّرات الهى راضى اند و از بلاها و امتحاناتِ سخت و كمبودها گله ندارند و به داده ها و نداده ها كامشان شيرين است. [١] رودكى مى گويد: به روز نيك كسان گفت: غم مخور، زنهار بسا كسان كه به روز تو آرزومند است . [٢] امام على عليه السلام مى فرمايد : مَنْ رَضِىَ بِرِزْقِ اللّه ِ ، لَمْ يَحْزَنْ عَلى ما فاتَهُ . [٣] كسى كه به روزىِ خدا خوشنود باشد، بر آنچه از دست مى رود، اندوهگين نمى شود. همچنين فرموده است: إِنّ أَهْنَأَ النّاسِ شَيْئَا مَنْ كانَ بِما قَسَّمَ اللّه ُ لَهُ راضِيا . [٤] آن كس كه به قسمتى كه خدا براى او معيّن كرده، راضى است، گواراترين زندگى را دارد. و نيز فرموده است: اِرْضِ تَسْتَرِحْ . [٥] راضى باش، آسوده خواهى بود.

٢. احساس اندوه

امام على عليه السلام مى فرمايد:

[١] تذكرة الحقائق، ص ٨٥ .[٢] ديوان رودكى ، باب اوّل .[٣] نهج البلاغة، حكمت ٣٤٩.[٤] غرر الحكم، ح ٣٣٩٧.[٥] همان ، ح ٢٢٤٣.