شعله هاي سرد (بررسی حسادت در قرآن و حدیث) - سروش، محمد علی - الصفحة ٢٩
كه ايمان در قلب حسود همانند حل شدن نمك در آب، ذوب شود و از بين برود. {-٥-}
٣. آفت زدگى دين و آلودگى به كفر
امام على عليه السلام مى فرمايد: الْحَسَدُ آفَةُ الدّينِ . [٢] حسد، آفت دين است. به همين مضمون ، حديثى از امام صادق عليه السلام نقل شده است. [٣] در روايت محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السلام نيز چنين آمده است كه حسد، از اصول كفر است؛ [٤] زيرا حسود، چه بداند و چه نداند، با خواست خداوند، مبارزه مى كند.
٤. تباهى حسنات
همان تشبيهى كه درباره ايمان و حسد آمده بود، در مورد حسنات و حسد نيز آمده است. رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: إِيّاكُمْ وَ الْحَسَدَ؛ فَإِنَّهُ يَأْكُلُ الْحَسَناتِ كَما تَأْكُلُ النّارُ الْحَطَبَ. [٥] از حسد بپرهيزيد ؛ چرا كه حسنات را از بين مى برد ، چنان كه آتش ، هيزم را نابود مى كند . در حديثى ديگر، حسد به گرگى تشبيه شده است كه گوسفندان (حسنات) را مى دَرَد و از بين مى برد. [٦]
[١] امام صادق عليه السلام مى فرمايد: « مَنْ حَسَدَ مُؤْمِنَاً انْماثَ الاْءيمانُ فى قَلْبِهِ كَما يَنْماثُ المِلْحُ فِى الْماءِ ؛ كسى كه به مؤمنى حسادت بورزد ، ايمان در قلب او محو مى شود ، چنان كه نمك در آب حل مى شود » (تحف العقول، ص ٢٢٣).[٢] الكافى ، ج ٨ ، ص ١٩ ، ح ٤؛ تحف العقول، ص ٩٣ .[٣] امام صادق عليه السلام مى فرمايد: « آفَةُ الدّينِ الْحَسَدُ وَ الْعُجْبُ وَ الْفَخْرُ ؛ آفت دين ، حسد و خودشيفتگى و فخرفروشى است » (الكافى، ج ٢، ص ٣٠٧، ح ٥) .[٤] امام صادق عليه السلام مى فرمايد: « اُصُولُ الْكُفْرِ ثَلاثَةٌ: الْحِرْصُ وَ الاسْتِكْبارُ وَ الْحَسَدُ ؛ ريشه هاى كفر ، سه چيز است : حرص ، برترى جويى و حسادت » (منهاج البراعة، ج ٦، ص ١٥٢).[٥] جامع الأخبار ، ص ١٥٦ .[٦] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: « ما ذِئْبانِ جائِعانِ أَرْسلا فى زَريبة غَنَمٍ بِأَفْسَدَ لَها مِنَ الْحِرْصِ عَلى الْمالِ وَ الْحَسَد فى دينِ الْمُسْلِمِ وَإِنَّ الْحَسَدَ لَيَأْكُلُ الْحَسَناتِ كَما تَأْكُلُ النّارُ الْحَطَبَ ؛ هيچ دو گرگ گرسنه اى كه به گله گوسفندان مى زنند ؛ نابود كننده تر از حرص در مال و حسد به دين نيست. و به درستى كه حسد ، حسنات را نابود مى كند ، چنان كه آتش ، هيزم را نابود مى كند » (الترغيب و الترهيب، ج ٣، ص ٥٤٨، ح ٦) .