بازگشت انسان به خداوند و توبه كردن از گناهانى كه دشمنان را بر او مسلّط كرده اند، يكى ديگر از روش هاى دفع شرّ حسود است. امام على عليه السلام مى فرمايد: إذا أرادَ اللّه ُ أَنْ يُسَلِّطَ عَلى عَبْدٍ عَدُوّا لا يَرْحَمُهُ ، سَلَّطَ عَلَيْهِ حاسِدا . [١] هنگامى كه خداوند بخواهد بر بنده اى، دشمنى را مسلّط كند كه بر او رحمى ندارد، حسودى را بر او مسلّط مى گرداند. مولوى مى گويد : اگر در حصن تقوا راه يابى ز حاسد و ز حسد، جاويد رستى. [٢] هيچ كس بر بنده اى مسلّط نمى شود، مگر به خاطر گناهان آن بنده. بنا بر اين، بنده، اين بلا را بايد با توبه و استغفار رفع كند. انسانِ باتقوا، در مقام امن الهى جاى دارد : «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ» . [٣] اين امنيت و ظرفيت، باعث تسلّط و قدرت مى شود و صاحب چنين قدرتى، هيچ گاه تحت سلطه كسى در نمى آيد.

٥ . كوشش در اطاعت و عبادت خداوند

رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد: مَنْ آثَرَ طاعَةَ اللّه ِ عز و جل بِغَضَبِ الناسِ كَفاهُ اللّه ُ عز و جل عَداوَةَ كُلِّ عَدُوٍّ وَحَسَدَ كُلِّ حاسِدٍ . [٤] هركس طاعت خداوند را بر غضب مردم برترى دهد، خداوند عز و جل او را از دشمنى هر دشمن و حسد هر حسود ، كفايت مى كند.

[١] شرح نهج البلاغة ، ج ٢٠ ، ص ٣٠٠ ، ح ٤٢١ .[٢] ديوان شمس تبريزى ، ص ٩٨٧ .[٣] دخان، آيه ٥١.[٤] مشكاة الأنوار ، ص ٥٠ .