شعله هاي سرد (بررسی حسادت در قرآن و حدیث) - سروش، محمد علی - الصفحة ١٤٦

كانت الحكماء فيما مضى من الدهر تقول : ينبغى أن يكون الاختلاف إلى الأبواب أوجه : أوّلها بيت اللّه عز و جل لِقضاء نسكه والقيام بحقّه وأداء فرضه... . والتاسع أبواب الأعداء التى تسكن بالمداراة غوائلهم ويدفع بالحيل والرفق واللطف والزيارة عداوتهم و... . [١] حكيمان پيشين چنين مى گفتند: شايسته است كه آمد و شد به خانه ها براى ده منظور باشد: نخستين آن، خانه خداى براى انجام دادن عبادت خدا و برپا داشتن حقّش و اداى فريضه حجّش... و نهمين آن، خانه هاى دشمنانى كه مدارا با آنها، [آتش] شرارتشان را خاموش مى كند و با چاره جويى و لطف و مدارا و ديدارشان، دشمنى شان از بين مى رود. همچنين امام صادق عليه السلام مى فرمايد: كان فيما أوصى به لقمان ابنه ناتان أن قال له : يا بنىّ! ليكن ممّا تتسلّح به على عدوّك فتصرعه المماسحة وإعلان الرضا عنه ولا تزاوله بالمجانبة فيبدو له ما فى نفسك فيتأهّب لك . [٢] از سفارش هاى لقمان به پسرش، ناتان، اين بود كه: پسركم! از جمله سلاح هايى كه مى توانى دشمنت را با آن از پاى درآورى، مدارا [با او] و ابراز خشنودى از اوست، و از وى دورى مكن كه نهانِ خودت را برايش آشكار كرده اى و او را آماده رويارويى ساخته اى.

٢. كتمان

انسان براى انجام دادن امور زندگى بايد تا آن جا كه مى تواند، محسّنات و كمالات خود را پنهان نگه دارد تا مبادا مورد حسدِ حسدورزان قرار گيرد. [٣]