نجات از شرّ دشمن و مبارزه با او، آن گاه كه شناسايى شود و نقشه اش فاش گردد، چندان دشوار نيست؛ زيرا دشمنِ شناخته شده، نمى تواند به لباس دوست در آيد و غافلگيرانه زيانى برساند؛ چرا كه انسان، پيوسته مراقب اوست. از اين رو نقشه هايش پنهان نمى ماند و خنثى كردن آنها با تأمّل و مطالعه، آسان خواهد بود. امّا چنان كه در بحث نشانه هاى حسود گفتيم، حسد، يكى از نشانه ها و صفات منافق است و دشمنى حسود، به خاطر همين دورويى اش، بسيار مرموز و خطرناك است. حسود، دشمنى ناشناس است و پيش از آن كه زيانى برساند، شناخته نمى شود و به عبارت ديگر، زيان رسانيدن، معرِّف اوست. در اين فصل، آداب معاشرت با حسود و شيوه هاى دفع حسادت، مورد بررسى قرار مى گيرند .

١. مُدارا

با هرزه گو ، در آى ز راه ملايمت صائب! به پنبه، حلق جرس، مى توان گرفت . [١] امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

[١] كلّيات صائب تبريزى، ص ٢٤٢.