يك خانواده چند نفرى، به منزله يك كشور كوچك است كه پدر و مادر، سرپرستى آن را به عهده دارند. چنان كه حُسن اداره يك كشور، بدون رعايت عدل و مساوات امكان پذير نيست، در اداره خانواده نيز رعايت عدل و انصاف ضرورت دارد. صفا و صميميت، محبّت و الفت، اعتماد و خوش بينى، و رفاه و آرامش، تنها در محيط عدل گستر و مساوات آميز به وجود مى آيند . در چنين محيطى است كه كودكان درست پرورش مى يابند و نيروهاى درونى خويش را به فعليت مى رسانند و از پدر و مادر، عملاً درس عدل و مساوات فرا مى گيرند. پدر و مادر عادل و باانصاف، با همه فرزندان، يكسان رفتار مى كنند و هيچ كدام را بر ديگرى ترجيح نمى دهند. دختر و پسر، زشت و زيبا، بزرگ و كوچك، خوش استعداد و كم استعداد و سالم و معيوب، همه را فرزند خويش مى دانند و بينشان تفاوتى قائل نمى شوند. نيز در نوازش و اظهار محبّت، در بزرگداشت و احترام، در خوراك و پوشاك، در حمايت و يارى، در بخشش و دادن پول توجيبى، در تقسيم كارهاى منزل و در كلّيه امور، همه فرزندان را با يك نگاه مى بينند و با همه يكسان رفتار مى كنند. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى فرمايد: عدالت را در بين فرزندانتان حتّى در پنهان ، رعايت كنيد. چنان كه شما دوست داريد فرزندانتان در احسان و لطف، با عدالت با شما رفتار كنند، آنان نيز از شما همين انتظار را دارند. [١] زنى با دو فرزند كوچكش بر عايشه، همسر رسول خدا، وارد شد. عايشه سه دانه خرما به زن داد. مادر بچه ها به هر يك از آن دو، يك دانه خرما داد و خرماى ديگر را نيز نصف كرد و به هر يك از بچه ها نيمى از آن را داد. وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله به منزل آمدند، عايشه جريان را براى ايشان تعريف كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

[١] مكارم الأخلاق، ص ٢٥٢ .