١٩٧٩٩.عنه عليه السلام : و كانَ مَن بينَ آدَمَ و نُوحٍ من الأنبياءِ مُستَخفِينَ؛ و لذلكَ خَفِيَ ذِكرُهُم في القرآنِ، فلَم يُسَمَّوا كما سُمِّيَ مَنِ استَعلَنَ من الأنبياءِ صَلواتُ اللّه ِ علَيهِم أجمَعينَ، و هُو قَولُ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ: «و رُسُلاً قَد قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ و رُسُلاً لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ» يَعني لَم اُسَمِّ المُستَخفِينَ كما سَمَّيتُ المُستَعلَنينَ مِن الأنبياءِ عليهم السلام [١] . [٢]

١٩٨٠٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : يا عبدَ الحَميدِ ، إنّ للّه ِ رسُلاً مُستَعلَنينَ ، و رُسُلاً مُستَخفِينَ ، فإذا سَألتَهُ بحَقِّ المُستَعلَنينَ فسَلْهُ بحقِّ المُستَخفِينَ . [٣]

١٩٨٠١.عنه عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عنِ المَجوسِ : أ كانَ لَهُم نَبيٌّ: نَعَم ، أ ما بَلَغَكَ كتابُ رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله إلى أهلِ مكّةَ ... فكَتَبَ إلَيهِمُ النَّبيُّ صلى الله عليه و آله : أنّ المَجوسَ كانَ لَهُم نَبيٌّ فقَتَلوهُ ، و كتابٌ أحرَقوهُ ، أتاهُم نَبيُّهُم بكِتابِهِم في اثنَي عَشَرَ ألفَ جِلدِ ثَورٍ . [٤]

١٩٧٩٩.امام باقر عليه السلام : در فاصله ميان آدم و نوح پيامبرانى غير علنى وجود داشتند و از اين رو در قرآن از آنها ياد نشده و آن گونه كه از پيامبران علنى ـ صلوات اللّه عليهم اجمعين ـ نام برده شده از ايشان نام برده نشده است و اين سخن خداوند عزّ و جلّ است : «و فرستادگانى كه خبرهاى آنان را قبلاً براى تو باز گفتيم و فرستادگانى كه اخبار آنان را برايت حكايت نكرديم» يعنى آن گونه كه از پيامبران علنى نام بردم از پيامبران غير علنى نام نبردم [٥] .

١٩٨٠٠.امام صادق عليه السلام : اى عبد الحميد! خداوند را فرستادگانى علنى و فرستادگانى غير علنى است. پس، هرگاه او را به حق پيامبران علنى سوگند دادى و از او چيزى خواستى، به حقّ پيامبران غير علنى نيز از او مسألت كن.

١٩٨٠١.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه آيا مجوسيان پيامبرى داشتفرمود : آرى. آيا از نامه اى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به اهل مكّه نوشت خبر ندارى... پيامبر صلى الله عليه و آله به آنان نوشت : مجوس پيامبرى داشتند و او را كشتند و كتابى داشتند كه آن را سوزاندند. پيامبرشان كتابى را كه بر دوازده هزار پوست گاو نوشته شده بود، براى آنان آورد.

[١] قال العلاّمة الطباطبائي بعد ذكر الرواية : من الجائز أن يكون قوله : «يعني لم اُسمّ ...» من كلام الراوي . (الميزان في تفسير القرآن :٥/١٤٦).[٢] الكافي : ٨/١١٥/٩٢ .[٣] كمال الدين : ٢١ .[٤] الكافي : ٣/٥٦٧/٤ .[٥] به هر حال، مراد روايت اين است كه خداوند متعال داستان انبياى غير علنى را هرگز بازگو نكرده و نامشان را هم نبرده است، برخلاف پيامبران علنى و شناخته شده كه قسمتى از سرگذشت آنان را بازگو كرده و نام برخى از آنان را هم آورده است. اين امكان هم وجود دارد كه عبارت «يعنى لم اسمّ...» از كلام راوى باشد. الميزان فى تفسير القرآن : ٥ / ١٤٦.