الحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاَ رَفَثَ وَ لاَ فُسُوقَ وَ لاَ جِدالَ فِي الْحَجِّ وَ مَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّه ُ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبَابِ» . [٢]

الحديث :

١٩٢٧٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : تَزَوَّدوا في الدُّنيا مِن الدُّنيا ما تُحرِزونَ (تَحُوزونَ) بهِ أنفُسَكُم غَدا . [٣]

١٩٢٧٩.عنه عليه السلام : تَزَوَّدوا في أيّامِ الفَناءِ لأيّامِ البَقاءِ ، قد دُلِلتُم علَى الزّادِ، و اُمِرتُم بالظَّعنِ، و حُثِثتُم علَى المَسيرِ. [٤]

١٩٢٨٠.عنه عليه السلام : علَيكُم بالجِدِّ و الاجتِهادِ ، و التّأهُّبِ و الاستِعدادِ ، و التَّزَوُّدِ في مَنزلِ الزّادِ . [٥]

١٩٢٨١.عنه عليه السلام : فلْيَعمَلِ العامِلُ مِنكُم في أيّامِ مَهَلِهِ قبلَ إرهاقِ أجَلِهِ ... و لْيَتَزوَّدْ مِن دارِ ظَعنِهِ لدارِ إقامَتِهِ . [٦]

١٩٢٧٧.امام على عليه السلام : كسى كه فردا را از عمر خود به شمار آورد، مرگ را در جايگاه شايسته اش قرار نداده است.

٣٦٧٥

توشه برداشتن براى آخرت

قرآن :

«حج در ماه هاى معيّنى است. پس، هر كس در اين ماه ها حج را [بر خود] واجب گرداند [بداند كه ]در اثناى حج، همبسترى و جدال و گناه [روا ]نيست. و هر كار نيكى انجام مى دهيد، خدا آن را مى داند. و براى خود توشه برگيريد؛ زيرا بهترين توشه پرهيزگارى است. و اى خردمندان! از من پروا كنيد».

حديث :

١٩٢٧٨.امام على عليه السلام : در دنيا از دنيا توشه اى برگيريد كه فردا[ى قيامت] به كمك آن خود را نگه مى داريد.

١٩٢٧٩.امام على عليه السلام : از اين ايّام فانى براى ايّام باقى توشه برداريد؛ توشه را به شما نمايانده اند و فرمان كوچتان داده اند و براى رفتن به شتاب وادارتان كرده اند.

١٩٢٨٠.امام على عليه السلام : سعى و كوشش كنيد و حاضر و آماده شويد و در سراى توشه [گرفتن]، توشه برگيريد.

١٩٢٨١.امام على عليه السلام : پس، بايد كه عمل كننده شما در زمانى كه مهلت و فرصت دارد، پيش از شتافتن اجلش، كار كند... و از كوچگاهش براى اقامتگاهش توشه برگيرد.

[١] الكافي : ٣/٢٥٩/٣٠ .[٢] البقرة : ١٩٧ .[٣] نهج البلاغة: الخطبة ٢٨ .[٤] نهج البلاغة : الخطبة ١٥٧ .[٥] نهج البلاغة : الخطبة ٢٣٠ .[٦] نهج البلاغة:الخطبة٨٦ .