ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١١٧
١٩٢٨٢.عنه عليه السلام : أ لَستُم في مَساكِنِ مَن كانَ قَبلَكُم أطولَ أعمارا ، و أبقى آثارا ... تَعَبَّدوا للدُّنيا أيَّ تَعبُّدٍ ، و آثَرُوها أيَّ إيثارٍ ، ثُمّ ظَعَنوا عنها بغَيرِ زادٍ مُبَلِّغٍ و لا ظَهرٍ قاطِعٍ . [١]
١٩٢٨٣.عنه عليه السلام : إنّ الدُّنيا دارُ صِدقٍ لمَن صَدَقَها، و دارُ عافِيَةٍ لمَن فَهِمَ عنها ، و دارُ غِنىً لمَن تَزوَّدَ مِنها . [٢]
١٩٢٨٤.عنه عليه السلام : إنّما الدُّنيا مُنتَهى بَصَرِ الأعمى، لا يُبصِرُ مِمّا وراءها شيئا ، و البَصيرُ يَنفُذُها بَصَرُهُ و يَعلَمُ أنّ الدّارَ وراءها،فالبَصيرُ مِنها شاخِصٌ ، و الأعمى إلَيها شاخِصٌ ، و البَصيرُ مِنها مُتَزوِّدٌ ، و الأعمى لَها مُتَزوِّدٌ . [٣]
١٩٢٨٥.عنه عليه السلام : إنّ الدُّنيا لم تُخلَقْ لَكُم دارَ مُقامٍ ، بل خُلِقَت لَكُم مَجازا لِتَزَوَّدوا مِنها الأعمالَ إلى دارِ القرارِ. [٤]
١٩٢٨٦.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرَأً ... اغتَنَمَ المَهَلَ ، و بادَرَ الأجَلَ ، و تَزوَّدَ مِن العَمَلِ . [٥]
١٩٢٨٢.امام على عليه السلام : آيا نه اينكه شما در خانه هاى كسانى هستيد كه پيش از شما بودند و عمرهايى درازتر و آثارى ماندنى تر داشتند... دنيا را پرستيدند چه پرستيدنى و آن را برگزيدند چه برگزيدنى! سپس بى هيچ توشه اى و بى هيچ مركبى كه آنها را به سر منزل مقصود برساند، از اين دنيا كوچيدند.
١٩٢٨٣.امام على عليه السلام : دنيا، سراى راستى است براى كسى كه با آن از در راستى درآيد و سراى عافيت و آسايش است براى كسى كه از آن چيز بفهمد و سراى توانگرى است براى كسى كه از آن توشه برگيرد.
١٩٢٨٤.امام على عليه السلام : دنيا چشم انداز نهايى شخص نابينا (بى بَصَر) است و در فرا سوى آن چيزى نمى بيند. امّا شخص بينا و با بصيرت، نگاهش از دنيا فراتر مى رود و درمى يابد كه سراى حقيقى، در آن سوى دنياست. بنا بر اين، شخص بينا از دنيا چشم بر مى كند و نابينا به آن چشم مى دوزد، بينا از دنيا توشه برمى دارد، و نابينا براى آن توشه برمى دارد.
١٩٢٨٥.امام على عليه السلام : دنيا، سراى ماندن شما آفريده نشده است، بلكه چونان گذرگاهى برايتان خلق گشته است تا از آن براى سراى ماندگارى توشه اعمال فراهم آوريد.
١٩٢٨٦.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر كسى كه... فرصت ها را غنيمت شمرده و بر مرگ پيشدستى كند و توشه عمل فراهم آورد.
[١] . نهج البلاغة : الخطبة ١١١ .[٢] نهج البلاغة : الحكمة ١٣١ .[٣] نهج البلاغة:الخطبة١٣٣.[٤] . نهج البلاغة: الخطبة١٣٢.[٥] نهج البلاغة : الخطبة ٧٦ .