١٩٣٧١.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : اِدفِنوا مَوتاكُم وَسطَ قَومٍ صالِحينَ ؛ فإنّ المَيّتَ يَتأذّى بجارِ السَّوءِ كما يَتأذَّى الحَيُّ بجارِ السَّوءِ . [١]

١٩٣٧٢.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ المؤمنَ إذا ماتَ تَجَمَّلَتِ المَقابِرُ لِمَوتِهِ ، فلَيس مِنها بُقعَةٌ إلاّ و هِيَ تَتَمنّى أن يُدفَنَ فيها ، و إنّ الكافِرَ إذا ماتَ أظلَمَتِ المَقابِرُ لِمَوتِهِ ، و لَيس مِنها بُقعَةٌ إلاّ و هِيَ تَستَجيرُ باللّه ِ أن لا يُدفَنَ فيها . [٢]

١٩٣٧٣.عنه صلى الله عليه و آله : إذا ماتَ المَيِّتُ في الغَداةِ فلا يَقيلَنَّ إلاّ في قَبرِهِ ، و إذا ماتَ بالعَشيِّ فلا يَبيتَنَّ إلاّ في قَبرِهِ . [٣]

١٩٣٧٤.عنه صلى الله عليه و آله : إذا ماتَ أحَدُكُم فلا تَحبِسوهُ و أسرِعوا بِهِ إلى قَبرِهِ ، و لْيُقرَأْ عندَ رأسِهِ بفاتِحَةِ البَقَرةِ ، و عندَ رِجلَيهِ بخاتِمَةِ البَقَرةِ . [٤]

١٩٣٧٥.عنه صلى الله عليه و آله : إذا ماتَ المَيِّتُ أوّلَ النَّهارِ فلا يَقيلُ إلاّ في قَبرِهِ . [٥]

٣٦٨٩

خاكسپارى

١٩٣٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردگان خود را در ميان مردمان نيك به خاك بسپاريد؛ زيرا مرده نيز همچون زنده از همسايه بد رنج مى برد.

١٩٣٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون مؤمن بميرد، گورها از مرگ او زيبا و روشن مى شوند و هيچ قطعه اى از خاك گورستان نيست، مگر اينكه آرزو مى كند او در آنجا دفن شود و هرگاه كافر بميرد گورها از مرگ او تاريك مى شوند و هيچ قطعه اى از خاك گورستان نيست، مگر اينكه از تدفين او در خود به خدا پناه مى برد.

١٩٣٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه كسى پيش از ظهر بميرد، نيمروز را جز در گورش نبايد بخوابد و هرگاه كسى بعد از ظهر بميرد، شب را جز در گورش نبايد به سر برد.

١٩٣٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه كسى از شما مرد او را نگه نداريد و زود به خاكش بسپاريد و بالاى سرش، آغازِ سوره بقره خوانده شود و پايين پايش پايانِ سوره بقره.

١٩٣٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه كسى در آغاز روز بميرد، نيمروز را جز در گورش نبايد بگذراند.

[١] كنز العمّال : ٤٢٣٧١ .[٢] كنز العمّال : ٤٢٣٧٥ .[٣] كنز العمّال : ٤٢٣٨٩ .[٤] كنز العمّال : ٤٢٣٩٠ .[٥] الكافي : ٣/١٣٨/٢ .