ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٢٦

١٩٥٦٧.عنه عليه السلام : و أشهَدُ أنَّ محمّدا صلى الله عليه و آله عَبدُهُ و رَسولُهُ ، أرسَلَهُ لإنفاذِ أمرِهِ ، و إنهاءِ عُذرِهِ ، و تَقديمِ نُذُرِهِ . [١]

١٩٥٦٨.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عن فلسفةِ النُّبوَّة ـ: لِئلاّ يكونَ للنّاسِ علَى اللّه ِ حُجّةٌ مِن بَعدِ الرُّسلِ ، و لئلاّ يقولوا : ما جاءَنا مِن بَشيرٍ و لا نَذيرٍ ، و لِتَكونَ حُجّةُ اللّه ُ علَيهِم ، أ لاَ تَسمَعُ اللّه َ عَزَّ و جلَّ يقولُ حِكايَةً عن خَزَنَةِ جَهنَّمَ و احتِجاجِهِم على أهلِ النّارِ بالأنبياءِ و الرُّسُلِ : «أ لَمْ يأتِكُمْ نَذِيرٌ قَالُواْ بَلَى قَدْ جَآءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَ قُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَىْ ءٍ ...» [٢] ؟ ! [٣]

(انظر) عنوان ٩٩ «الحجّة» .

٣٧١٤

النُّبُوَّةُ وَ التّاريخُ

وجوبُ الاعتِقاد بجميعِ الأنبياءِ :

الكتاب :

«إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرَا وَ نَذِيرَا وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلاَّ خَلاَ فِيهَا نَذِيرٌ» . [٤]

«قُولُوا آمَنَّا بِاللّه ِ وَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ مَا أُنْزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْبَاطِ وَ مَا أُوتِيَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ مَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ» . [٥]

١٩٥٦٧.امام على عليه السلام : و گواهى مى دهم كه محمّد صلى الله عليه و آله بنده خدا و فرستاده اوست كه براى اجراى فرمان خويش و رساندن حجّت و دليلش، و ابلاغ بيم و و عيدش او را فرستاده است.

١٩٥٦٨.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از فلسفه نبوّت ـفرمود : براى اينكه بعد از پيامبران ديگر حجّت و بهانه اى براى مردم در برابر خدا باقى نماند و نگويند : كسى نيامد كه ما را نويد و بيم دهد ؛ و براى اينكه خدا بر مردم حجّت داشته باشد. آيا نمى شنوى كه خداى عزّ و جلّ به نقل از نگهبانان دوزخ و حجّت آورى آنان در برابر دوزخيان به وجود پيامبران و فرستادگان، مى فرمايد : «آيا براى شما بيم دهنده اى نيامد؟! گويند چرا بيم دهنده اى به سوى ما آمد و[لى ]تكذيب كرديم و گفتيم: خدا چيزى فرو نفرستاده است ...».

٣٧١٤

نبوّت و تاريخ

لزوم اعتقاد به همه پيامبران:

قرآن :

«ما تو را به حق، بشارتگر و هشدار دهنده فرستاديم و هيچ امّتى نبوده مگر اينكه در آن هشدار دهنده اى گذشته است».

«بگوييد : ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شده و به آنچه بر ابراهيم و اسحاق و يعقوب و اسباط نازل آمده و به آنچه به موسى و عيسى داده شده و به آنچه به همه پيامبران از سوى پروردگارشان داده شده، ايمان آورده ايم. ميان هيچ يك از ايشان فرق نمى گذاريم و در برابر او تسليم هستيم».