ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٠٠

١٩٥٣٣.عنه عليه السلام : اعلَموا أنَّكُم إنِ اتَّبَعتُمُ الدّاعيَ لَكُم ، سَلَكَ بِكُم مِنهاجَ الرّسولِ ، و كُفِيتُم مَؤونَةَ الاعتِسافِ ، و نَبَذتُمُ الثِّقلَ الفادِحَ عَنِ الأعناقِ . [١]

(انظر) الأمثال : باب ٣٥٤٣ ، ٣٥٤٤ .

٣٧١٢

إنَّما يَستَجيبُ الَّذين يَسمَعونَ

الكتاب :

«إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَ الْمَوْتَى يَبْعَثُهُمُ اللّه ُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ» . [٢]

«فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَاءَهُمْ وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللّه ِ إِنَّ اللّه َ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ» . [٣]

«فَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّه ِ وَ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ» . [٤]

«وَ مَنْ لاَ يُجِبْ دَاعِيَ اللّه ِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءُ أُولئِكَ فِي ضَلاَلٍ مُبِينٍ» . [٥]

الحديث :

١٩٥٣٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : سبحانَكَ خالِقا و مَعبودا ! بِحُسنِ بَلائكَ عِندَ خَلقِكَ خَلَقتَ دارا ، و جَعَلتَ فيها مأدُبَةً : مَشرَبا و مَطعَما و أزواجا و خَدَما و قُصورا و أنهارا و زُروعا و ثِمارا . ثُمّ أرسَلتَ داعِيا يَدعو إلَيها ، فلا الدّاعِيَ أجابُوا ، و لا فيما رَغَّبتَ رَغِبوا ، و لا إلى ما شَوَّقتَ إلَيهِ اشتاقُوا ! أقبَلوا على جِيفَةٍ قدِ افتَضَحوا بأكلِها ، و اصطَلَحوا على حُبِّها . [٦]

١٩٥٣٣.امام على عليه السلام : بدانيد كه اگر از دعوتگر خود پيروى مى كرديد، شما را به راه روشن پيامبر مى برد و از زحمت كجروى آسوده مى شديد و بار سنگين را از گردن ها[يتان] فرو مى انداختيد.

٣٧١٢

در حقيقت، كسانى پاسخ مى دهند كه مى شنوند

قرآن :

«تنها كسانى [دعوت تو را] اجابت مى كنند كه گوش شنوا دارند و [اما] مردگان را خداوند [در قيامت ]برخواهد انگيخت. سپس به سوى او باز گردانيده مى شوند».

«پس اگر تو را اجابت نكردند، بدان كه فقط هوس هاى خود را پيروى مى كنند و كيست گمراهتر از آنكه بى راهنمايى خدا از هوسش پيروى كند؟ همانا خداوند مردم ستمگر را هدايت نمى كند».

«پس، اگر شما را اجابت نكردند، بدانيد كه آنچه نازل شده به علم خداست و اينكه معبودى جز او نيست. پس آيا شما گردن مى نهيد؟»

«و كسى كه دعوت كننده خدا را اجابت نكند، در زمين درمانده كننده [خدا] نيست و او را جز خدا هيچ ياورى نيست. آنان در گمراهى آشكارى هستند».

حديث :

١٩٥٣٤.امام على عليه السلام : منزّهى تو، اى كه آفريدگار و معبودى! تو براى آنكه آفريدگانت از آزمايش تو سربلند به درآيند، سرايى [به نام آخرت ]آفريدى و در آن خوان گسترده اى از آشاميدنى و خوردنى و همسران و خدمتكاران و كاخ ها و نهرها و كشتزارها و ميوه ها قرار دادى، آن گاه دعوت كننده اى فرستادى كه به سوى اين سراى فرا خواند. اما مردم نه دعوت كننده را اجابت كردند و نه به آنچه آنان را ترغيب كردى رغبت ورزيدند و نه به آنچه تشويقشان كردى، اشتياق نشان دادند! بلكه به لاشه اى روى آوردند كه با خوردن آن رسوا گشتند و در دوست داشتن آن همداستان شدند.