١٩٤٦٠.عنه عليه السلام : إنّ للّه ِ تباركَ و تعالى بِقاعا تُسَمَّى المُنتَقِمَةَ ، فإذا أعطى اللّه ُ عَبدا مالاً ثُمّ لَم يُخرِجْ حَقَّ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ مِنهُ سَلَّطَ اللّه ُ علَيهِ بُقعَةً مِن تِلكَ البِقاعِ فأتلَفَ ذلكَ المالَ فيها ثُمّ ماتَ و تَرَكَها . [٦]

١٩٤٦١.عنه عليه السلام : مَن طَلَبَ المالَ بغَيرِ حَقٍّ حُرِمَ بَقاءهُ لَهُ بِحَقٍّ . [٧]

١٩٤٦٢.عنه عليه السلام ـ لمّا دخَلَ علَيهِ قَومٌ مِن أهلِ خُراسانَ فقالَ: مَن جَمَعَ مالاً مِن مَهاوِشَ أذهَبَهُ اللّه ُ في نَهابِرَ ، فقالوا : جُعِلنا فِداكَ ، لا نَفهَمُ هذا الكلامَ ، فقالَ عليه السلام : «از باد آيد بدم بشود» . [٨]

١٩٤٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس باكى نداشته باشد كه از كجا كسب مال مى كند، خداوند باكى ندارد كه از كجا به دوزخش بَرَد.

١٩٤٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه مالى را از غير حلال به دست آورد، آن مال او را به سوى آتش كشاند.

١٩٤٥٧.امام على عليه السلام : هر كس مالى را به ناحق كسب كند، آن را در راهى خرج كند كه اجرى نداشته باشد.

١٩٤٥٨.امام على عليه السلام : كسى كه مالى را از راه نا روايش به دست آورد، آن را به ناروا خرج كند.

١٩٤٥٩.امام صادق عليه السلام : هر كس مالى را از راه غير حلال به دست آورد، بنّايى و گل و آب بر او مسلّط شود.

١٩٤٦٠.امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى را سرزمين هايى است به نام «انتقام گيرنده»، كه هرگاه خداوند به بنده اى ثروتى دهد و او حقّ خداوند عزّ و جلّ را از آن نپردازد، خداوند يكى از آن سرزمين ها را بر وى مسلّط گرداند و او آن مال را در آنجا بر باد دهد و آن گاه بميرد و آن را از خود باقى گذارد.

١٩٤٦١.امام صادق عليه السلام : هر كس مال و دارايى را به ناحق تحصيل كند، از ماندن آن برايش به حقّ محروم گردد.

١٩٤٦٢.امام صادق عليه السلام ـ چون عدّه اى از مردم خراسان خدمت آن حضرت رسيدند،فرمود : هر كس مالى را از «مهاوش» به دست آورد، خداوند آن را در «نهابر» از بين ببرد. عرض كردند : فدايت شويم، اين جمله را نمى فهميم. حضرت [به فارسى ]فرمود : «از باد آيد به دَم بشود» (يعنى ،باد آورده را باد ببرد).

[١] بحار الأنوار : ١٠٣/١٣/٦٣ .[٢] الاختصاص : ٢٤٩ .[٣] تحف العقول : ٩٤ .[٤] غرر الحكم : ٨٨٨٣ .[٥] المحاسن : ٢/٤٤٥/٢٥٢٨ .[٦] تنبيه الخواطر : ٢/١٠ .[٧] تحف العقول : ٣٢١ .[٨] بحار الأنوار : ٤٧/٨٤/٧٧ .