ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٤٢

١٩٣٨١.عنه عليه السلام : أشَدُّ مِن المَوتِ ما يُتَمَنَّى الخَلاصُ مِنهُ بالمَوتِ . [١]

١٩٣٨٢.الإمامُ العسكريُّ عليه السلام : خَيرٌ مِن الحَياةِ ما إذا فَقَدتَهُ أبغَضتَ الحَياةَ ، و شَرٌّ مِن المَوتِ ما إذا نَزَلَ بكَ أحبَبتَ المَوتَ . [٢]

(انظر) الموت : باب ٣٦٨٣ .

٣٦٩١

ما يَتبَعُ الإنسانَ بَعدَ المَوتِ

١٩٣٨٣.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : يَتبَعُ المَيّتَ ثلاثةٌ : أهلُهُ و مالُهُ و عمَلُهُ ، فيَرجِعُ اثنانِ و يَبقى واحِدٌ ؛ يَرجِعُ أهلُهُ و مالُهُ ، و يَبقى عَمَلُهُ . [٣]

١٩٣٨٤.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ مِمّا يَلحَقُ المؤمنَ مِن عَمَلِهِ و حَسناتِهِ بعدَ مَوتهِ عِلما علّمَهُ و نَشَرَهُ ، و وَلَدا صالِحا تَرَكَهُ ، أو مصحَفا وَرَّثَهُ ، أو مَسجِدا بَناهُ ، أو بَيتا لاِبنِ السَّبيلِ بَناهُ ، أو نَهرا أجراهُ ، أو صَدَقَةً أخرَجَها مِن مالِهِ في صِحَّتِهِ و حياتِهِ تَلحَقُهُ مِن بعدِ مَوتِهِ . [٤]

١٩٣٨٥.عنه صلى الله عليه و آله : أربَعةٌ تَجري علَيهِم اُجورُهُم بعدَ المَوتِ : رجُلٌ ماتَ مُرابِطا [٥] في سبيلِ اللّه ِ ، و رجُلٌ عَلَّمَ عِلما فأجرُهُ يَجري علَيهِ ما عُمِلَ بهِ ، و رجُلٌ أجرى صَدَقَةً فأجرُها لَهُ ما جَرَت ، و رجُلٌ تَرَكَ ولَدا صالِحا يَدعو لَهُ . [٦]

١٩٣٨١.امام على عليه السلام : سخت تر از مرگ، آن چيزى است كه براى رهايى از آن آرزوى مرگ شود.

١٩٣٨٢.امام عسكرى عليه السلام : بهتر از زندگى، آن چيزى است كه هرگاه از دستش دهى از زندگى بيزار شوى و از مرگ بدتر، آن چيزى است كه هرگاه گرفتارش شوى دوستدار مرگ شوى.

٣٦٩١

آنچه پس از مردن دنبال انسان مى آيد

١٩٣٨٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز از پى مرده مى رود : خانواده اش، مالش و كردارش؛دو تاى آنها بر مى گردند و يكى مى ماند : خانواده و مالش بر مى گردند و كردارش مى ماند.

١٩٣٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از اعمال و حسنات مؤمن آنچه پس از مرگش [ثوابش] به او مى رسد، دانشى است كه تعليم دهد و منتشر كند، يا فرزند صالحى كه از خود بر جاى گذارد، يا مصحفى كه به ارث گذارد، يا مسجدى كه بسازد، يا خانه اى كه براى مسافران بسازد، يا نهرى كه حفر كند، يا صدقه اى كه در زمان تندرستى و حيات از دارايى خود برقرار سازد [ثواب اين ها ]بعد از مرگش به او مى رسد.

١٩٣٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار كس اند كه بعد از مردن نيز همچنان اجر كارشان به آنها مى رسد : مردى كه در حال مرز دارى (جهاد) در راه خدا بميرد، و مردى كه دانشى را آموزش دهد تا زمانى كه به آن دانش عمل شود اجرش به او مى رسد، و مردى كه صدقه اى برقرار سازد، تا زمانى كه آن صدقه برجا و مستمرّ است اجرش به او مى رسد، و مردى كه فرزند صالحى به يادگار گذارد و آن فرزند برايش دعا كند.