١٩٣٥٠.عنه صلى الله عليه و آله : ماتَ داوودُ النّبيُّ عليه السلام يومَ السَّبتِ مَفجوءا فأظَلَّتهُ الطَّيرُ بأجنِحَتِها ، و ماتَ موسى كَليمُ اللّه ِ عليه السلام في التِّيهِ ، فصاحَ صائحٌ مِن السّماءِ: ماتَ موسى عليه السلام و أيُّ نَفسٍ لا تَموتُ ؟! [٣]

١٩٣٥١.عنه صلى الله عليه و آله : مِن أشراطِ السّاعَةِ أن يَفشوَ الفالَجُ و مَوتُ الفُجأةِ . [٤]

١٩٣٥٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : و اللّه ِ ما فَجَأني مِن المَوتِ وارِدٌ كَرِهتُهُ ، و لا طالِعٌ أنكَرتُهُ ، و ما كنتُ إلاّ كقارِبٍ وَرَدَ ، و طالِبٍ وَجَدَ ، و ما عندَ اللّه ِ خَيرٌ للأبرارِ . [٥]

١٩٣٥٣.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن ماتَ دُونَ الأربَعينَ فَقدِ اختُرِمَ ، و مَن ماتَ دُونَ أربَعةَ عَشرَ يوما فمَوتُهُ مَوتُ فُجأةٍ . [٦]

١٩٣٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرگ ناگهانى، تخفيفى است براى مؤمن [از رنج مردن و سكرات موت] و [جان ]ستاندنى خشماگين از كافر.

١٩٣٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرگ ناگهانى، تخفيفى است براى مؤمنان و خشمى است بر كافران.

١٩٣٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : داوود نبى عليه السلام در روز شنبه به مرگ ناگهانى درگذشت. پس، پرندگان با بال هاى خود بر او سايه افكندند. موسى كليم اللّه عليه السلام نيز در تيه (بيابان برهوت) مرد. پس آواز دهنده اى از آسمان جار زد : موسى عليه السلام مُرد و كيست كه نميرد؟!

١٩٣٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از نشانه هاى [فرا رسيدن ]قيامت، شيوع فلج و مرگ ناگهانى است.

١٩٣٥٢.امام على عليه السلام : به خدا سوگند، كه پيكى از مرگ ناگهان بر من نيايد كه آن را خوش نداشته باشم و نه سرزننده اى كه آن را نشناسم. بلكه من [نسبت به مرگ ]چون تشنه كامى هستم كه به چشمه آبى رسد و جوينده اى كه [گمشده اش را] بيابد و آنچه نزد خداست براى نيكوكاران بهتر است.

١٩٣٥٣.امام باقر عليه السلام : كسى كه زير چهل سالگى بميرد، نابهنگام [و به عمر غير طبيعى ]مرده است و كسى كه كمتر از چهارده روز [بيمارى بكشد و] بميرد، مرگش مرگ ناگهانى است.

[١] الكافي : ٣/١١٢/٥ .[٢] كنز العمّال : ٤٢٧٧٥ .[٣] الكافي : ٣/١١١/٤ .[٤] الكافي : ٣/٢٦١/٣٩ .[٥] نهج البلاغة : الكتاب ٢٣ .[٦] الكافي : ٣/١١٩/١ .