١٩٢٩٠.عنه عليه السلام ـ إذا صلَّى العِشاءَ الآخِرَةَ يُنادي النّاسَ ثلا: أيّها الناسُ ، تَجَهَّزوا رَحِمَكُمُ اللّه ُ ، فقد نُودِيَ فيكُم بالرَّحيلِ ، فما التَّعرُّجُ علَى الدُّنيا بعدَ نِداءٍ فيها بالرَّحيلِ ؟! تَجَهَّزوا رَحِمَكُمُ اللّه ُ ، و انتَقِلوا بأفضَلِ ما بِحَضرَتِكُم مِن الزّادِ و هُو التّقوى . [٤]

١٩٢٩١.عنه عليه السلام ـ و كانَ كثيرا ما يُنادي بهِ أصحابَهُ ـ: تَجَهَّزوا رَحِمَكُمُ اللّه ُ ! فقد نُودِيَ فيكُم بالرَّحيلِ ، و أقِلّوا العُرْجَةَ علَى الدّنيا ، و انقَلِبوا بصالِحِ ما بحَضرَتِكُم مِن الزّادِ ؛ فإنّ أمامَكُم عَقَبَةً كَؤودا ، و مَنازِلَ مَخُوفَةً مَهُولَةً ، لا بُدَّ مِن الوُرودِ عَلَيها ، و الوُقوفِ عِندَها ... فقَطِّعوا عَلائقَ الدُّنيا و استَظهِروا بزادِ التَّقوى . [٥]

١٩٢٨٧.امام على عليه السلام : پس از مرگ هرگز چيزى به كار تو نمى آيد، مگر كردار نيكى كه پيش فرستاده باشى. بنا بر اين، از كار نيك توشه فراهم آر.

١٩٢٨٨.امام على عليه السلام ـ در نكوهش دنيا ـفرمود: در هيچ يك از توشه هاى دنيا خيرى نيست مگر در تقوا.

١٩٢٨٩.امام على عليه السلام : شما را، اى بندگان خدا! به تقواى الهى سفارش مى كنم؛ تقوايى كه توشه است و پناهگاه. توشه اى رساننده [به سر منزل مقصود ]و پناهگاهى رهاننده [از آتش ] .

١٩٢٩٠.امام على عليه السلام ـ هرگاه نماز عشا را مى خواند، با صدايى كه همه نمامى فرمود : اى مردم! خدايتان رحمت كناد! آماده و مجهز شويد، كه بانگ رحيل در ميان شما سر داده اند. با اين بانگ رحيل، روى آوردن به دنيا ديگر چه معنا دارد؟ خدايتان رحمت كناد! آماده شويد و با بهترين توشه اى كه در اختيار داريد رهسپار [آخرت] شويد و آن تقوا است.

١٩٢٩١.امام على عليه السلام ـ ياران خويش را بسيار با اين سخنان، مخاطب ساخته ـمى فرمود : آماده و مجهز شويد، خدايتان رحمت كناد! زيرا كه بانگ رحيل در ميان شما سر داده اند. از دل بستن به دنيا كم كنيد و با توشه نيكى كه در برابر شماست،رهسپار شويد؛زيرا گردنه اى دشوار و منزل هايى ترسناك و هراس انگيز پيش رو داريد كه ناچار بايد به آنها در آييد و آنجاها درنگ كنيد... پس، علايق و پيوندهاى به دنيا را ببُريد و از توشه تقوا كمك گيريد.

[١] غرر الحكم : ٣٨١٥ .[٢] نهج البلاغة : الخطبة ١١١ .[٣] نهج البلاغة : الخطبة ١١٤ .[٤] بحار الأنوار : ٧٧/٣٩١/١٢ .[٥] نهج البلاغة : الخطبة ٢٠٤ .