١٩٢٣٦.عنه عليه السلام : اُوصيكُم بذِكرِ المَوتِ و إقلالِ الغَفلَةِ عنهُ ، و كيفَ غَفلَتُكُم عمّا لَيس يُغفِلُكُم ، و طَمَعُكُم فيمَن لَيس يُمهِلُكُم ؟! فكفَى واعِظا بمَوتى عايَنتُموهُم . [٣]

١٩٢٣٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : ذِكرُ المَوتِ يُميتُ الشَّهَواتِ في النَّفسِ ، و يَقلَعُ مَنابِتَ الغَفلَةِ ، و يُقَوّي القلبَ بمَواعِدِ اللّه ِ ، و يُرِقُّ الطَّبعَ ، و يَكسِرُ أعلامَ الهَوى و يُطفِئُ نارَ الحِرصِ ، و يُحَقِّرُ الدُّنيا . [٤]

١٩٢٣٨.الإمامُ الهاديُّ عليه السلام : اُذكُرْ مَصرَعَكَ بينَ يَدَي أهلِكَ؛ و لا طَبيبَ يَمنَعُكَ، و لا حَبيبَ يَنفَعُكَ . [٥]

١٩٢٣٩.بحار الأنوار : في الزَّبورِ : مَن فَزَّعَ نفسَهُ بالمَوتِ هانَت علَيهِ الدُّنيا . [٦]

(انظر) الزهد : باب ١٦١٧ .

١٩٢٣٤.امام على عليه السلام : هركه به ياد مرگ باشد، از دنيا به اندك خشنود شود.

١٩٢٣٥.امام على عليه السلام : چگونه مرگ را فراموش مى كنى در حالى كه نشانه هايش به تو تذكّر مى دهند؟!

١٩٢٣٦.امام على عليه السلام : شما را سفارش مى كنم كه به ياد مرگ باشيد و از آن كمتر غفلت ورزيد. چگونه از چيزى غافليد كه او از شما غافل نيست و چگونه به كسى چشم طمع دوخته ايد كه به شما مهلت نمى دهد! مردگانى كه مشاهده كرده ايد خود واعظانى هستند كه شما را از هر واعظى بى نياز مى كنند.

١٩٢٣٧.امام صادق عليه السلام : ياد مرگ، خواهش هاى نفس را مى ميراند و رويشگاه هاى غفلت را ريشه كن مى كند و دل را با وعده هاى خدا نيرو مى بخشد و طبع را نازك مى سازد و پرچم هاى هوس را درهم مى شكند و آتش آزمندى را خاموش مى سازد و دنيا را در نظر كوچك مى كند.

١٩٢٣٨.امام هادى عليه السلام : به يادآور آن هنگامى را كه پيش روى خانواده ات در بستر مرگ افتاده اى و نه طبيبى مى تواند جلو مردنت را بگيرد و نه دوستى به كارت مى آيد.

١٩٢٣٩.بحار الأنوار : در زبور آمده است : هر كه خود را از مرگ بترساند، دنيا در نظرش بى مقدار شود.

[١] غرر الحكم : ٨٨٤٣ .[٢] غرر الحكم : ٦٩٩٠ .[٣] نهج البلاغة: الخطبة١٨٨.[٤] بحار الأنوار : ٦/١٣٣/٣٢ .[٥] بحار الأنوار: ٧٨/٣٧٠/٤.[٦] بحار الأنوار : ٧٧/٤١/٨ .