الگوى مصرف از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧ - ٥ گراميداشت ميهمان

ميهمان، وارد شده است.[١] يكى از آنها آماده‌سازى بهترين غذايى است كه تهيه آن براى ميزبان، به سادگى امكان‌پذير است. از امام على عليه السلام روايت شده كه مى‌فرمايد:

إذا دَخَلَ عَلَيكَ أخوكَ المُؤمِنُ، فَأَطِعمهُ مِن أطيَبِ ما فى بَيتِكَ.[٢]

هرگاه برادر مؤمنت بر تو وارد شد، از بهترين غذايى كه در خانه‌ات دارى، به او بخوران.

بر پايه رواياتى كه كلينى رحمه الله نقل كرده، اهل بيت عليهم السلام، خود، در انجام دادن اين رهنمود، پيش‌گام بودند. ابو خالد كابلى، روايت كرده كه صبحانه‌اى ميهمان امام باقر عليه السلام بودم. تا آن موقع، غذايى پاكيزه‌تر و خوش‌بوتر از آن صبحانه نخورده بودم. پس از صرف غذا امام عليه السلام به من فرمود:

كَيفَ رَأيتَ طَعامَنا؟

چگونه ديدى غذاى ما را؟

گفتم: كه غذايى پاكيزه‌تر و خوش‌بوتر از آن نخورده بودم؛ ولى [هنگام خوردن غذا] به ياد اين آيه افتادم كه در كتاب خدا آمده:

«لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ.[٣]

البته در قيامت، از نعمت‌هايى كه داشته‌ايد، بازپرسى خواهيد شد».

گويا، ابو خالد، تصوّر مى‌كرد كه خوردن غذاى لذيذ و مطبوع،

[١] تفصيل اين رهنمودها در كتاب فرهنگ‌نامه مهمانى از نگاه قرآن و حديث آمده است.

[٢] دعائم الإسلام: ج ٢ ص ١٠٧ ح ٣٤٢.

[٣] تكاثر: آيه ٨.