الگوى مصرف از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩١ - ٦/ ١ همسانى با ناتوان ترين مردم
٢٤٠. إرشاد القلوب به نقل از سُوَيد بن غَفَله: وارد خانه امير مؤمنان عليه السلام شدم و در اتاق، چيزى نديدم. گفتم: اثاثيه كجاست، اى امير مؤمنان عليه السلام؟
فرمود: «اى پسر غَفَله! ما خاندانى هستيم كه در دنيا، اثاثى تهيّه نمىكنيم و بهترين كالاى خود را به آخرت منتقل كردهايم. حكايت ما در دنيا، همچون مسافرى است كه زير سايه درختى مىآسايد و سپس آن را ترك مىكند و مىرود».
٢٤١. امام باقر عليه السلام: على عليه السلام مقدارى خرماى دَقَل،[١] تناول كرد و سپس روى آن، آب نوشيد و بعد، دستى بر شكم خود زد و فرمود: «هر كه آتش وارد آن كند، خداوند، او را دور گرداند».
آنگاه به اين بيت، تمثّل جُست:
شكم و شرمگاه، چنيناند كه هرگاه خواستشان را برآورى
منتهاى نكوهش و رسوايى را به بار مىآورند.
٢٤٢. امام على عليه السلام: به خدا سوگند سوگندى كه در آن، مشيّت خدا را مستثنا مىكنم، نفْسِ خود را چنان رياضت و پرورش مىدهم كه چون به گِرده نانى، دست يابد، شاد گردد و به نانخورِشِ نمك بسازد.
٢٤٣. تاريخ دمشق به نقل از مُدرِك ابو زياد: در باغ ابن عبّاس بوديم كه دو فرزند عبّاس، و حسن و حسين عليهما السلام آمدند و دور باغ، گشتى زدند و
نگاهى كردند. سپس كنار جويى رفتند و نشستند. حسن عليه السلام به من فرمود: «اى مُدرِك! غذايى دارى؟».
گفتم: نان پختهايم.
فرمود: «بياور».
من نانى و كمى نمك نيمكوفته و دو مشت سبزى برايش آوردم. ايشان خورد و آنگاه فرمود: «اى مُدرك! چه قدر خوشمزه بود».
سپس غذاى خود او را كه زياد و لذيذ بود آوردند. فرمود: «اى مُدرك! غلامان باغ را صدا بزن» و غذا را به آنها داد و غلامان خوردند و خود ايشان، چيزى نخورد.
گفتم: خودتان نمىخوريد؟
فرمود: «آن غذا [ى تو] را از اين، بيشتر دوست دارم».
[١] دَقَل: پستترين نوع خرما.