مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٣ - بيان مطلب

«آيا نمى بينيد كه خداوند آنچه را كه در آسمان ها و زمين است، براى شما رام و تسخير كرده است و نعمت هاى باطنى و ظاهرى خود را به طور رايگان در اختيار شما گذارده است؟»

٣. (وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ);[١]

«خورشيد و ماه را براى شماها رام نمود.»

و اين جمله در قرآن در سوره هاى مختلفى وارد شده است. طبق اين آيات، قرآن مى فرمايد: «ما آنچه در زمين است از روز اوّل در اختيار شما گذارده ايم»، در صورتى كه منابع تحت الارضى يكجا و يك مرتبه، بشر بر آنها دست نيافته است، بلكه تدريجاً و در هر عصرى، يك طبقه ممتاز تا حدودى از اين دفاين آگاهى يافته و آن را استخراج كرده است. از اين جا معلوم مى شود، مقصود قرآن از اين كه مى فرمايد: «ما آنچه در زمين است در اختيار بشر نهاده ايم» آن نيست كه تمام ذخاير زمين در اختيار تمام افراد بشر قرار داده شده است، زيرا بسيارى از اين معادن با مرور زمان، كشف شده و در هر قرن، يك طبقه ممتاز، موفق به كشف منابع تحت الارضى شده اند، بلكه مقصود، مجموع اجتماع بشرى است كه در طول زمان به وجود مى آيند، اگر چه بعضى از آنها فقط به برخى از معادن پى برده اند و بعيد نيست كه در آينده بشر به كشف منابع تازه اى در زمين موفق گردد كه در قرن حاضر از آن، كوچك ترين اطلاعى در دست نيست; بنابراين چه مانعى دارد، در عين اين كه سيارات از روز اوّل براى بشر رام بود، ولى طبقه ممتازى از بشر در طول زمان استفاده بيشترى بنمايند و به كرات آسمانى دست يابند و آنچه قرآن فرموده (وَسَخََّرَ )