مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٨ - ٩ لقمان و تربيت اولاد

با اين كه شخصيت انسان به عوامل گوناگونى بستگى دارد كه هركدام از آنها در سرنوشت انسان تأثير بسزايى داشته و كاملاً مؤثر مى باشد، مع الوصف تربيت هاى دوران كودكى در نظر دانشمندان، حائز اهميت خاصى است و آن را «زيربناى زندگى» مى نامند.

قلب و روان كودك بسان صفحه كاغذ سفيدى است كه در دست نقاش چيره دست قرار گيرد، هر نقشى كه روى آن ترسيم شود، تا آخر عمر صفحه، باقى مى ماند.

فرض كنيد قطعه سنگ مرمرى در دست استادكار هنرمندى قرار گيرد، از آن جا كه او يك سنگ تراش توانا، يك صنعتگر ماهر، يا يك مجسمه ساز چابك دست است، ده ها فكر و خيال درباره آن كرده و نقشه هايى مى ريزد، ولى اگر دست به پيكر آن «مرمر» زد و آن را به صورت مجسمه يكى از نوابغ جهان يا يكى از اشياى ظريف درآورد، همه گونه امكانات و استعدادهايى كه قبلاً در اين قطعه مرمر وجود داشت، از ميان مى رود و تا سنگ باقى است، صورت نابغه نيز همراه آن باقى خواهد بود.

روح و روان حساس كودك در آغاز زندگى، از جهات بسيارى مانند همين ماده خامى است كه براى همه گونه فعاليت ها و صورت ها، براى همه رقم تربيت ها و پرورش ها آمادگى دارد; و اگر اولياى كودك، حسن ابتكار به خرج دهند و فطرت پاك و احساسات ارزنده او را با شيوه هاى پسنديده رهبرى نمايند، سرنوشت او را از اين طريق روشن مى كنند، و اگر در اين راه، سهل انگارى نمايند و با روش هاى غلط و پرورش هاى ناستوده فطرت او را آلوده سازند، حتماً مقدمات بدبختى كودك را فراهم ساخته اند، به طورى كه عوامل