مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٨ - هيئت بطلميوس

عمومى به ضميمه قوه گريز از مركز، بر تمام اجرام آسمانى حكمفرماست و در هر يك از اجرام بالا اين دو قوه به طور متعادل وجود دارد.

منظور از جاذبه عمومى، اين است كه تمام اجسامْ يكديگر را جذب مى كنند و هيچ موجودى از جاندار و غيره از اين قانون مستثنا نيست، و نيروى جاذبه با فاصله دو جسم، نسبت معكوس دارد; يعنى هر چه فاصله اجسامْ كمتر باشد، جاذبه آنها بيشتر مى شود، و اگر فاصله آنها بيشتر باشد، جاذبه آنها كمتر مى گردد.

اگر تنها در اجسامْ نيروى جاذبه بود، در اين صورتْ اجسام و اجرام آسمانى بايد به هم بخورند و انتظام از بين برود، ولى در پرتو قانون گريز از مركز، تعادلى به وجود مى آورد. قوه گريز از مركز در تمام اجسامى كه حركت دورانى دارند موجود است، هنگامى كه آتش گردان را مى چرخانيم، احساس مى نماييم كه دست ما را مى كشد، اين همان نيروى گريز از مركز است.

در سايه اين دو قانون، ميليون ها منظومه شمسى و كهكشان و سحابى در فضا به طور معلق تحقق پذيرفته و بدون ستون، از سقوط و اصطكاك آنها جلوگيرى به عمل آورده است.

اين بود اجمال هيئت نوين عصر حاضر; چيزى كه هست شماره سيارات با كشف سه ستاره ديگر به نام هاى اورانوس، نپتون و پلوتون، به نه شماره رسيده است و آينده نيز روشن نيست.

قرآن مجيد متجاوز از ده قرن قبل از نيوتن، به اين حقيقت علمى در دو جاى قرآن تصريح كرده و مى فرمايد: