مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٨ - ١ اسرار آفرينش كوه ها

كه با شدت هر چه تمام تر بر آن فشار مى آورد. زلزله هاى خطرناكى كه ضررهاى جبران ناپذيرى به وجود مى آورد، به عقيده گروهى از دانشمندان، نتيجه عمل حرارت و گازهاى درونى است كه با شدت خارج مى شوند.

در اين صحنه متلاطم، يگانه عاملى كه از متلاشى شدن و تفرق قطعات زمين مانع مى گردد، همان كوه هاست، زيرا ريشه هاى كوه هاى سنگين كه در اعماق زمين فرو رفته و قطعات زمين را در برگرفته و آنها را به هم اتصال مى دهد، و بسان ميخ ها كه قطعات تخته را به هم متصل مى سازد و از انفكاك و جدايى جلوگيرى مى كند، قطعات زمين را از تفرق و پاشيدگى باز مى دارد.

شايد آيه (وَالْجِبالَ أَوتاداً);[١] «كوه ها را ميخ هاى زمين قرار داديم». اشاره به همين حقيقت باشد كه بيان گرديد.

اميرمؤمنان در ستايش و بيان عظمت كاخ آفرينش چنين مى فرمايد:

«وَ وَتَّدَ بِالصُّخُورِ مَيَدانِ أَرْضِهِ;[٢]

زمين را با كوه هايى كه حكم ميخ را دارند، از لرزش باز داشت.»

و يا در جاى ديگر مى فرمايد:

«وَعَدَّلَ حَرَكاتِها بِالرّاسياتِ من جَلاميدِها;[٣]

حركات زمين را به وسيله كوه هاى استوار كه از صخره هاى بزرگ تشكيل يافته اند، تعديل نمود.»

شايد فرموده على(عليه السلام) ناظر به اين حقيقت باشد، تو گويى كه كوه ها بسان لنگر كشتى است كه حركات آن را تعديل مى نمايد.