مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤١ - لقمان به فرزند خود چه مى گويد؟
امروز از هزار ميليون سال نورى هم بيشتر شمرده مى شود و عدد آنها تا جايى كه معلوم شده به ميليون ها مى رسد.
هيچ بعيد نيست معلومات كنونى بشر در برابر معلومات آيندگان، بسان اطلاعات پيروان «بطلميوس» نسبت به اطلاعات كنونى بشر باشد و بشر آينده به اين اندازه گيرى ها لبخند بزند و با ديده حقارت بنگرد. قرآن اين حقايق را در يك آيه كوتاه بيان فرموده است:
(لَخَلْقُ السَّمواتِ وَالأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النّاسِ وَلَكِنْ أَكْثَرَ النّاسِ لا يَعْلَمُونَ);[١]
«آفرينش زمين و آسمان ها بر خلاف تصور بيشتر مردم، بالاتر و بزرگ تر از آفرينش بشر است».
لقمان به فرزند خود چه مى گويد؟
مكتب اخلاقى و تربيتى لقمان داراى فصول و برنامه هاى گوناگونى است كه يكى پس از ديگرى در ضمن چند آيه خواهد آمد:
نخستين برنامه تربيتى وى خداشناسى و مبارزه با تمام اقسام شرك بود;
دومين برنامه او با معرفى و شناساندن خدا و احاطه وى بر سراسر جهان هستى آغاز مى گردد و مى گويد كه او بر تمام موجودات جهان، محيط است و هيچ چيز، هر قدر جزئى و كوچك باشد، از نظر او مخفى و پنهان نيست.
لقمان با يادآورى و يا تعليم اين قسمت از صفات خدا هدف تربيتى دارد و آن، اين است اكنون كه ما در برابر يك چنين خداى آگاه از تمام امور قرار
[١] مؤمن(٤٠) آيه ٥٧.