مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٠٠ - مسؤوليت هاى سنگين

مسؤوليت پدران در اين باره به قدرى سنگين و قابل توجه است كه امام سجاد(عليه السلام) در انجام دادن اين وظيفه خطير از خداوند استمداد مى كند، و در ضمن راز و نياز خود چنين عرض مى كند:

«وَأعِنّى عَلى تَرْبِيَتِهِمْ وَتَأدِيبِهِمْ وَبِرِّهِمْ;[١]

]بارالها[ مرا در تربيت و تأديب فرزندان و نيكى به آنها يارى بفرما.»

اگر پدرانْ حق اطاعت در گردن فرزندان دارند، فرزندان نيز حق بزرگترى در عهده پدران دارند و آن حق تربيت است، يعنى آموختن راه و رسم زندگى از طريق صحيح و پرورش دادن سجاياى انسانى است كه در فطرت او تعبيه شده است.

اگر دانشمندان، امروز به اهميت تربيت كودكان و راهنمايى رجال آينده كشور پى برده اند و با تشكيل جلسات و نوشتن كتاب ها و جزوه ها و نشان دادن فيلم هاى اخلاقى و علمى، گام هاى بلندى در اين راه برداشته اند، رهبران عالى قدر اسلام و پيشوايان مذهبى ما، از چهارده قرن پيش با دادن دستورات لازم و ارشاد و راهنمايى هاى سودمند، و با پرورش كودكان و فرزندان نمونه، قدم مؤثرى در اين راه برداشته اند.

اگر دانشمندان و روان شناسان، استادان آموزش و پرورش، برنامه هاى تربيتى خود را از دورانى شروع مى كنند كه كودك چشم و گوش خود را باز كرده و در آستانه چيز فهمى قرار مى گيرد، ولى اسلام برنامه وسيع خود را براى تحقق يافتن سعادت كودك، پيش از انعقاد نطفه او آغاز مى نمايد.

اسلام درباره پيوند زناشويى دستورات لازم و كافى دارد و در اين باره به