مربّى نمونه(تفسير سوره لقمان) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٥ - اسلام و موقعيت پدران و مادران

عمل آورند; اينك متن آيه ها را در اين جا مى نگاريم:

(إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَالأَقْرَبينَ بِالْمَعْرُوفِ);[١]

«اگر مالى بر جاى گذارد، براى پدر و مادر و خويشاوندان به طور پسنديده وصيت كند.»

(قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْر فَلِلْوالِدَيْنِ);[٢]

«بگو آنچه مى توانيد درباره پدران و مادران انفاق نماييد.»

(إِمّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفّ);[٣]

«اگر يكى از آن دو يا هر دو در كنار تو به پيرى رسيدند، به آنها]حتى[اف مگو.»

٣. قرآن شيوه رهبران آسمانى و آموزگاران الهى را نقل مى كند، كه آنان نسبت به پدر و مادر شديداً احترام مى كردند و پس از درگذشت در حق آنها استغفار مى نمودند و با ملاحظه آيات زير، اين مطلب روشن مى شود:

(وَبَرّاً بِوالدَيْهِ)[٤]; «]حضرت يحيى[ نسبت به والدين نيكوكار بود.»

(رَبّنَا اغْفِرْ لِى وَلِوالِدَىَّ وَلِلْمُؤْمِنينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ).[٥]

حضرت خليل الرحمن از خداوند درخواست مى نمايد كه خداوند، او و والدين و مؤمنان را روز حساب بيامرزد.