اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٩٩ - ثروت، مايۀ غفلت

اَلْفَقْرُ سَوٰادُ الْوَجْهِ فِى الدّٰارَيْنِ. [١]

ندارى موجب روسياهى در دو دنياست.

و نيز فرمود:

كٰادَ الْفَقْرُ انْ يَكُونَ كُفْراً. [٢]

تهيدستى به كفر بسيار نزديك است.

زيرا چنين فقرى ممكن است انسان را به گناه، خيانت، جنايت و سوء ظن به ذات اقدس الهى وادار سازد. روزى رسول خدا(ص) در دعاى خود چنين گفت:

اَللّٰهُمَّ انّىٖ اعُوذُبِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَ الْفَقْرِ.

خداوندا! از كفر و فقر به تو پناه مى‌برم.

شخصى پرسيد: آيا اين دو با هم مساوى‌اند؟ فرمود: آرى. [٣]

اگر دارايى انسان به قدر كفاف باشد، بطورى كه نياز او و خانواده‌اش را برآورد و او را از ابراز نيازمندى به ديگران باز دارد، امرى پسنديده است. رسول اكرم(ص) در اين باره مى‌فرمايد:

طُوبىٰ لِمَنْ اسْلَمَ وَ كٰانَ عَيْشُهُ كَفٰافاً. [٤]

خوشا به حال كسى كه اسلام آورد و معاش و درآمد او به قدر كفاف باشد.