اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٨٨ - الف - سفارش

سُبْحٰانَ الْجَميٖلِ الْعٰادَةِ وَالْبَلاٰءِ، مُسْتَحَقِّ الشُّكْرِ وَالثَّنٰاءِ. [١]

منزّه است خداوند خوش‌عادت و ابتلا، سزاوار سپاس و ثنا.

مؤمن نيز شايسته است كه فكر و جسم خويش را به عادات نيكو مأنوس سازد. حضرت عيسى(ع) به انسانها چنين سفارش مى‌كند:

يَا ابْنَ آٰدَمَ... عَوِّدْ جِسْمَكَ الصَّبْرَ وَ قَلْبَكَ الْفِكْرَ. [٢]

اى فرزند آدم! پيكرت را به شكيبايى و دلت را به انديشه عادت بده.

حضرت على(ع) نيز به امام حسن(ع) فرمود:

... عَوِّدْ نَفْسَكَ السِّمٰاحَ وَ تَخَيَّرْ لَهٰا مِنْ كُلِّ خُلْقٍ احْسَنَهُ فَاِنَّ الْخَيْرَ عٰادَةٌ... . [٣]

خويشتن را به برخورد خوش (يا بخشندگى) عادت بده و از هر خُلقى نيكوترين را برايش برگزين كه نيكى عادت خواهد شد.

امام صادق(ع) فرمود: پدرم روزى ضمن سفارشهايى اين شعر را برايم خواند: عَوِّدْ لِسٰانَكَ قَوْلَ الْخَيْرِ تَحْظَ بِهِ اِنَّ اللِّسٰانَ لِمٰا عَوَّدْتَ مُعْتٰادُ [٤]

زبانت را به سخن زيبا عادت بده تا از آن بهره‌مند گردى، چرا كه زبان به هر چه آن را عادت بدهى، عادت خواهد كرد.

از سخنان معصومين(ع) برمى‌آيد كه هر عادت نيكى نوعى فضيلت محسوب مى‌شود. امام على(ع) فرمود: