اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٢٣ - زمينههاى لغزش

طغيان شراره‌هاى هستى‌سوز و ويرانگر شهوت باز كند و يك لحظه هوسرانى موجب يك عمر پشيمانى شود. گفتنى است، فردى كه در لبۀ چنين پرتگاهى قرار مى‌گيرد، بايد بينديشد كه دشمن در ازاى لذّتى زودگذر، چه بهاى سنگينى را از او مى‌طلبد. سقوط چنين فردى در دامان شهوت جنسى، با لغزش يك فرد عادى كه وجود و عدمش و پاكى و ناپاكى‌اش در سرنوشت جامعۀ اسلامى و حفظ نظام قرآنى تأثير چندانى ندارد، بسيار فرق دارد. البتّه هر دو لغزش از نظر اخلاقى گناه و فاجعه‌آميز است، امّا اگر بتوان سقوط يك فرد عادى را در منجلاب گناه به مرگ يك سرباز عادى تشبيه كرد، خطاى يك عنصر اطلاعاتى به منزلۀ تخريب يك سنگر مهم يا نابودى يك ارتش مقتدر و گاهى شكست و اضمحلال يك كشور است.

امام على(ع) در اين باره مى‌فرمايد:

كَمْ مِنْ شَهْوَةِ سٰاعَةٍ اوْرَثَتْ حُزْناً طَويٖلاً. [١]

چه بسيار لذّتهاى زودگذر كه اندوهى دراز در پى دارد.

و نيز امام جواد(ع) فرمود:

مَنْ اطٰاعَ هَوٰاهُ اعْطٰى عَدُوَّهُ مُنٰاهُ. [٢]

كسى كه از هواى نفس خود اطاعت كند [ با اين عمل ] آرزوى دشمن خود را برآورده است.