اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٠٨ - آثار تصرّف در مال حرام

قرآن كريم نمونه‌اى از حرامخوارى را چنين بيان مى‌كند:

اِنَّ الَّذيٖنَ يَأْكُلُون امْوٰال الْيَتٰامىٰ ظُلْماً انَّمٰا يَأكُلُونَ فىٖ بُطوُنِهِمْ نٰاراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعيٖراً. [١]

آنان كه اموال يتيمان را به ستم مى‌خورند [ در حقيقت ] تنها آتش مى‌خورند و به زودى در شعله‌هاى آتش دوزخ مى‌سوزند.

حرام‌خوارى آثار وضعى زيانبارى در پى دارد كه به بعضى از آنها اشاره مى‌كنيم:

١. شيرينى و لذّت عبادت خدا را از كام جان آدمى مى‌ربايد، بطورى كه انسان از پرستش خداوند لذّت نمى‌برد.

٢. كسى كه از مال حرام براى تهيّه لباس، فرش و مسكن خود استفاده مى‌كند، عبادات او با امكانات غصبى انجام شده و باطل است.

٣. كسى كه از مال حرام خوراك تهيّه مى‌كند و با خانواده‌اش مصرف مى‌كند، هر چند كه آنها از حرام بودن اين اموال مطّلع نبوده يا به سنّ بلوغ نرسيده باشند و از نظر شرعى مورد مؤاخذه نيستند، ليكن نفس خوردن مال حرام، زمينۀ گرايش به رذايل اخلاقى را در روح آنها ايجاد مى‌كند.