اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٧٢ - درس هفتم تأثيرپذيرى

انسان را به «بدى» مى‌خواند [١] و شيطانهاى پيدا و پنهان نيز از بيرون، او را به زشتى مى‌خوانند و جالب اين است كه شيطان - جنى يا انسى - همواره در كمين انسان، بويژه فرد با تقوا، مأمورى دلسوز، سياستمدارى با خدا، كاسبى منصف، مسئولى متعهد و... مى‌نشيند، چنان كه با تأكيد هرچه تمامتر به خدا عرض مى‌كند:

قٰالَ فَبِٰما اغْوَيْتَنىٖ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرٰاطَكَ الْمُسْتَقيٖمَ. [٢]

(شيطان) گفت: حال كه مرا تباه ساختى، در صراط مستقيم تو در كمين آنها (انسانها) خواهم نشست.

همچنين قرآن مجيد، دنيا را با وصف «افسونگر» معرفى كرده كه با ظاهر فريباى خويش، انسان را فريب مى‌دهد و با تأثير گذارى سوء، سرنوشت او را به تباهى مى‌كشد:

وَ مَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيٰا الاّٰ مَتٰاعُ الْغُرُورِ. [٣]

زندگى دنيا جز متاعى فريبنده نيست.

اقشار مختلف مردم، به لحاظ شغل، روحيات، محيط، تربيت، اهداف، آرمان و... در معرض تأثير پذيرى‌هاى مختلف هستند، بطور مثال، يك مأمور بانك، به سبب سر و كار داشتن پيوسته با پول، بيشتر در