اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٩ - راههاى رازدارى

ديگران رخنه نكند، امام صادق(ع) فرمود:

كُفُّوا عَنِ النّٰاسِ وَ لاٰ يَقُلْ احَدُكُمْ اخىٖ وَ عَمّىٖ وَ جٰارىٖ. [١]

خود را از مردم بازداريد. نگوييد فلانى برادر من است و آن يكى عموى من يا همسايۀ من است.

٥ . سكوت: انسان بايد توجه داشته باشد كه طرف سخن او تنهاكسى نيست كه رازش را به او مى‌گويد، بلكه طولى نمى‌كشد كه ديگران نيز از آن آگاه مى‌شوند. از اين رو، امام صادق(ع) فرمود:

كُلُّ حَديٖثٍ جٰاوَزَ اثْنَيْنِ فٰاشَ. [٢]

هر رازى كه ديگرى از آن با خبر شود، فاش مى‌گردد.

هر اندازه كه افراد و مراكز مطلع بر راز، افزايش يابد، احتمال فاش شدن زيادتر مى‌شود، چنان كه امير مؤمنان على(ع) مى‌فرمايد:

كُلَّمٰا كَثُرَ خُزّٰانُ الْاَسْرٰارِ كَثُرَ ضِيٰاعُهٰا. [٣]

هر مقدار رازداران بيشتر شوند، احتمال تباهى آن بيشتر مى‌شود.

٦ . كنترل احساسات: ممكن است افرادى با قصد و غرض، احساسات انسان را تحريك كنند تا اطلاعاتى از او بگيرند، در اين گونه موارد، انسان بايد در برابر حرفهاى آنها از كوره در نرود و رازهاى خود را فاش نسازد.