اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٤٨ - راههاى رازدارى

ستمگر و كسى كه آشكارا معصيت مى‌كند.

راههاى رازدارى

١. توجه به فوايد رازدارى: يعنى توجه به اينكه حفظ اسرار مايه شادمانى انسان است، انسان رازدار اختيارش باخودش است و خير دنيا و آخرت در حفظ رازها نهفته است. اين گونه فوايد در رازدارى موجب مى‌شود كه انسان اسرارش را حفظ كند و سفرۀ دلش را جلو هر كسى نگشايد و به فاش ساختن اسرار خود و ديگران نپردازد.

٢. توجه به زيان و ضررهاى افشاى رازها

٣. خوددارى از بيان تمام دانسته‌ها

اميرمؤمنان على(ع) مى‌فرمايد:

لاٰ تَتَكَلَّمْ بِكُلِّ مٰا تَعْلَمُ فَكَفٰى بِذٰلِكَ جَهْلاً. [١]

هرچه را كه مى‌دانى نگو، كه اين خودعين جهالت است.

٤. دخالت ندادن عواطف در مسئله اسرار: نبايد به بهانه اينكه فلان شخص دوست صميمى و يا برادر من است، تمامى اسرار را به او منتقل ساخت، زيرا اين همان پيكان و سرنيزه‌اى است كه در آينده گلوى انسان را خواهد بريد. از اين رو، مسائل انقلاب و مكتب نبايد متكى بر عواطف شود، چون بسيار اتفاق افتاده كه دوست صميمى انسان دشمن وى شده، همۀ اسرار او را فاش ساخته است و او را به ورطۀ هلاكت گرفتار كرده است.

براى اينكه روابط بر اساس عاطفه نباشد و از اين راه، اسرار كار به