اخلاق اطلاعاتی - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٢٠١ - الف - نظرى

گشت، بايد به پيشگيرى يا درمان بپردازد و تسليم آن نشود. براى مبارزۀ با سستى و بى‌حالى و دلسردى دو راه پيشنهاد مى‌شود:

الف - نظرى

انديشه در پيامدهاى نافرجام و آيندۀ خطرناك دلسردى و زدگى سبب مى‌شود تا انسان به خود آيد و براى رهايى از رخوت كه دام شيطان است، دست به كار شود و روحيۀ خويش را از آلودگى به آن پاك سازد و به خود هشدار دهد كه چنين صفتى به تعبير امير مؤمنان(ع)، خصلت انسانهاى احمق است:

اَلتَّوٰانِىُ سَجِيَّةُ النَّوْكِىِ. [١]

همچنين باور كند كه هرگونه دلزدگى و اهمال كارى، گذشته و آينده‌اش را تباه مى‌سازد، چنان‌كه همان امام همام فرمود:

ٰآفَةُ الْعَمَلِ الْبَطٰالَةُ. [٢]

آفت كردار آدمى، بطالت و اهمال‌كارى است.

سيرۀ معصومين: بزرگواران معصوم با روشن‌بينى خاصّ خويش، زيانهاى پيدا و پنهان سستى و سهل‌انگارى در كارها را درمى‌يافتند و ديگران بويژه شيعيان و فرزندان خويش را از آلودگى بدان برحذر مى‌داشتند. بطور مثال:

- حضرت باقر(ع) به يكى از فرزندانش چنين سفارش مى‌كند: