اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٥
«يَؤُمُّ الْقَوْمَ افْضَلُهُمْ وَ ائِمَّتُكُمْ شُفاؤُكُمْ فَانْظُرُوا بِمَنْ تَسْتَشْفِعُونَ» «١»
برترين مردم امامت آنان را به دست مىگيرد و امامان، شفيعان شما هستند. پس بنگريد از چه كسى شفاعت مىطلبيد.
در روايت ديگر فرمود:
«كسى كه تقليد و پيروى كند از فردى كه افضل و برتر از او وجود دارد، همانا به خدا و رسول و مؤمنان خيانت كرده است.» «٢»
٣- عدالت، برخى عدالت را از شرايط امام مىدانند و برخى ديگر مىگويند امام و خليفه با فسق عزل نمىشود. نسفى مىنويسد:
امام با ستم و تبهكارى عزل نمىشود؛ زيرا اميرانى كه پس از خلفاى راشدين حكومت را به دست گرفتند، مرتكب ستم و تبهكارى شدند و پيشينيان تسليم بودند و به اجازه آنان اقامه جمعه و اعياد مىشد. «٣»
امام شافعى نيز مىگويد:
امام با ستم و تبهكارى عزل نمىشود. «٤»
* ديدگاه شيعه درباره شرايط امام:
١- امام بايد به شريعت و امور سياسى و مصالح امت آگاه و اعلم باشد.
٢- شجاعترين افراد باشد تا در مشكلات و جنگها بتواند مقاومت و ايستادگى كند.
٣- عاقلترين فرد باشد.
٤- از گناهان مبرّا و پاك باشد.
٥- افضل رعيّت باشد؛ زيرا تقديم مفضول بر فاضل از جهت عقل و شرع شايسته نيست. چنانكه در قرآن مىفرمايد:
«افَمَنْ يَهْدى الَى الْحَقِّ احَقُّ انْ يُتَّبَعَ امَّنْ لايَهِدّى الّا انْ يُهْدى» (يونس (١٠)، آيه ١٣٥)