فصل چهارم صفات خدا علما و دانشمندان علم كلام، صفات خدا را به يك اعتبار به صفات سلبى و صفات ثبوتى تقسيم كرده‌اند: ١- صفات سلبى؛ صفاتى را گويند كه موجب نقص در خداوند متعال مى‌شود و خداوند از آنها مبراست؛ مانند ظلم، جهل، بخل و .... اختلاف در صفات خدا ناشى از اختلاف ظاهرى در آيات و رواياتى است كه ظهور در جسميت و صفات خداوند دارند. مانند: «الرَّحْمنُ عَلَى اْلعَرْشِ اسْتَوى‌» «١» خداى رحمان بر عرش قرار گرفته است. «يَدُاللَّهِ فَوْقَ ايْديهِمْ» «٢» دست خدا بالاى دستهاى آنان است. «وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُوالْجَلالِ وَ اْلِاكْرامِ» «٣» چهره پروردگار تو باقى مى‌ماند كه داراى جلال و بزرگى است. و مانند كلام رسول خدا (ص) كه فرمود: «خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ عَلى صُورَتِهِ» «٤» خداوند آدم را به صورت خويش خلق كرد.