اصول اعتقادات اهل سنت - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٤
شعرا، خطبا و سران قبايل عرب به عنوان والاترين ارزشها مطرح بود. فصيحان و بليغان مورد احترام و تشويق قرار داشتند. درآن موقعيّت حساس، قرآن با فصاحت و بلاغتى بى نظير كه همه فصحا و بلغاى عرب را به عجز و ناتوانى واداشت، نازل شد و آنان را به سوى خود جذب كرد و تأثير شگرفى بر آنان گذاشت. از اين رو دشمنان اسلام خاموش ننشستند و از راههاى گوناگون با قرآن به مقابله پرداختند آن را جادو و سحر شمردند.
قرآن آنان را به تحدّى و مبارزه طلبيد و با صراحت فرمود:
«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ اْلِانْسُ وَ الْجِنُّ عَلى انْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لايَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهيراً» «١»
بگو: اگر تمام انسانها و پريان اجتماع نمايند تا مانند قرآن بياورند توان آنر ا نخواهند داشت هر چند بعضى پشتيبان بعض ديگر باشند.
بدون ترديد قرآن در اين مبارزه پيروز گرديد.
از اين رو بيشتر علماى كلام و عقايد بر اين باورند كه جهت اعجاز قرآن فصاحت و بلاغت بى نظير آن است نه «صرفه» كه بعضى مانند نظام و معتزله پنداشتهاند؛ بدين معنا كه آنان مى توانستند مانند قرآن را بياورند ولى خداوند فكر و تصميم آنان را از معارضه با قرآن منصرف نمود. «٢»
ب- اخبار از غيب: در عصرى كه دانش و دانشگاه وجود نداشته و مردم امّى بودند، پيامبر اسلام (ص) مبعوث مىشود و حقايق گذشته و آينده را اظهار مى كند؛ قرآن مىفرمايد:
«تِلْكَ مِنْ انْباءِ الْغَيْبِ نُوحيها الَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها انْتَ وَ قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا» «٣»
اينها از خبرهاى غيب است كه بر تو وحى مىكنيم پيش از اين نه تو آنها را مىدانستى و نه